กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 22 เล่าขานขับร้องเตือนใจคน
ก้มหน้าก้มตาเดิน ยังไม่ทันได้พูดอะไรสักสองสามประโยค เพื่อนร่วมทีมสองคนก็ตายเรียบ
ดับไปอย่างไร้สุ้มเสียง ให้ความรู้สึกตายง่ายดายลวกๆ จนน่าขันสิ้นดี
ชวนให้คิดเชิงปรัชญาอย่างยิ่ง
ชีวิตช่างอนิจจัง ดั่งแมลงเม่าตัวจ้อยระหว่างฟ้าดิน
ตอนอยู่ชิงเฉวียนไจ้พวกเขายังรอดชีวิตกันมาได้ แต่พออยู่บนทางสายนี้ กลับตายตกไปง่ายดายถึงเพียงนี้
นิยายเรื่องนี้เผยแพร่เป็นครั้งแรกในโลกออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ทีกานดอทคอม
ชีวิตไร้ค่าดั่งเศษหญ้า
ที่สำคัญก็คือ
ทั้งสองคนนี้ตายไปแล้ว