0023 บทที่ 23 ถนนสามสายเลือกเดินสายกลาง

บทที่ 23 ถนนสามสายเลือกเดินสายกลาง

อสนีบาตคำรามกึกก้อง หลินเฟิงพุ่งทะยานลัดเลาะไปตามแนวป่าด้วยความเร็วสูงประหนึ่งลูกเกาทัณฑ์หลุดจากแล่ง

เม็ดฝนขนาดเท่าเหรียญทองแดงเริ่มเทกระหน่ำลงมาใส่หัวคนแล้ว

แม้แต่หลินเฟิงเองก็ยังเริ่มหอบเหนื่อยอยู่บ้าง

หลงทางเข้าให้แล้วจริงๆ

ความมืดมิดรอบทิศทางราวกับม่านผืนยักษ์ที่ทิ้งตัวลงมาคลุมดินแดนแถบนี้ มีเพียงประกายฟ้าแลบที่ผ่าลงมาถี่ขึ้นเรื่อยๆ ฉีกกระชากความมืดออกเป็นริ้วๆ พอให้หลินเฟิงมองเห็นเส้นทางเบื้องหน้าได้รางๆ

บางจังหวะที่มีฟ้าแลบแปลบปลาบ แสงสว่างก็วาบส่องกระทบสิ่งประหลาดพิสดารมากมายที่ซ่อนตัวอยู่หลังพงไพร แอบซุ่มมองหลินเฟิงอยู่

ที่เรียกพวกมันว่าสิ่งประหลาดแทนที่จะเป็นภูตผีปีศาจร้าย ก็เพราะบางครั้งที่หลินเฟิงแหงนหน้าขึ้นมอง เขากลับเห็นเงาร่างร่างหนึ่งสูงตระหง่านไม่ต่ำกว่าหกเจ็ดวา กำลังก้มมองลงมาที่ตน ครั้นฟ้าแลบวูบหายไป เงาร่างเหล่านั้นก็อันตรธานตามไปด้วย