กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 21 เริ่มก้าวออกจากบ้านก็ไม่เป็นมงคล
น้ำป่าไหลหลากพัดพาดินโคลน ซัดทางเดินเขาที่เดิมทีก็แทบมองไม่ชัดอยู่แล้วจนเหี้ยนเตียนราบคาบ
ไปต่อไม่ได้แล้ว
สามคนอันประกอบด้วยหลินเฟิง จูไป่ฮู่ และคนนำทางเพิ่งจะปีนข้ามทางขึ้นเขาที่พังถล่มลงมา ก็เห็นว่าเส้นทางตรงหน้าขาดสะบั้น มองต่อไปข้างหน้า ทางบนเขาที่ขาดลงไม่ได้มีแค่ตรงนี้จุดเดียว
เมื่อเห็นดังนี้ แม้แต่บนใบหน้าของจูไป่ฮู่ก็ยังเผยแววร้อนใจออกมาแวบหนึ่ง
"ยามไหนแล้ว"
หลินเฟิงแหงนมองท้องฟ้า พบว่าดวงอาทิตย์ลอยอยู่ตรงกลางพอดี น่าจะเป็นช่วงเที่ยงวัน
คนนำทางบอกว่าเวลาเที่ยงสี่สิบห้า มือถือแผนที่ ร้อนรนกระวนกระวายจนแทบจะเป็นบ้า
เดินมาตั้งสองชั่วโมงแล้ว ผลลัพธ์คือทางขาด
ใครบ้างจะไม่ร้อนใจ