เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 กลับสู่ทัณฑ์สวรรค์อีกครบ
ภายในมิติย่อย หลิวเทียนหยางนั่งขัดสมาธิหลับตาลง
คราแรก มังกรเฒ่าช่วยหลิวเทียนหยางก้าวข้ามขอบเขตใหญ่ วิธีที่ทำนั้นหลิวเทียนหยางยังจำได้ แต่เขานึกไม่ออกจริง ๆ ว่าหากทัณฑ์อัสนีสวรรค์มาถึงจะทำอย่างไร
หากทัณฑ์อัสนีสวรรค์มาถึง พลังปราณของเขาจะต้องเผยออกมาในขอบเขตสัมผัสของซิ่วซิ่วและยอดอัจฉริยะทั้งหลายอย่างแน่นอน ถึงตอนนั้นเขาจะไม่เพียงต้องเผชิญกับทัณฑ์อสนีสวรรค์ แต่ยังต้องเผชิญหน้ากับยอดอัจฉริยะทั้งห้าอีกด้วย
“ช่างมันเถอะ จะเป็นอย่างไรก็ค่อยว่ากันตอนนั้น” หลิวเทียนหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วร่ายค่ายกลน้อยต่อไป
รอบกายหลิวเทียนหยางมีอักขระรูนมากมายเปล่งประกาย อักขระรูนนั้นลึกซึ้งเข้าใจยาก แต่เมื่อประกอบเข้าด้วยกันกลับให้ความรู้สึกเฉพาะตน ภายในมิติย่อยที่กฎไม่สมบูรณ์ อักขระรูนสั่นไหวเล็กน้อย ทว่ายังคงให้ความรู้สึกมั่นคง
“เฉียนคุนเจิ้นซวิ่น ข่านหลีเกิ้นตุ้ย” หลิวเทียนหยางร่ายท่ามือ เอ่ยเฉียนคุนออกจากปาก อักขระรูนถูกแรงไร้รูปดึงดูดให้เชื่อมต่อถึงกัน ภายในมิติย่อย พลังแห่งกฎค่อย ๆ ปรากฏขึ้น แต่ทว่านี่คือมิติย่อยที่กฎไม่สมบูรณ์ พลังที่อักขระรูนแผ่ออกมาจึงด้อยกว่าตอนที่มังกรเฒ่าร่ายไกลนัก
เพราะมิติที่ผนึกมังกรเฒ่านั้นหลิวอู่หยวนสร้างขึ้นเองด้วยมือ กฎจึงค่อนข้างสมบูรณ์กว่า ส่วนมิติย่อยตรงหน้าเวลานี้ หลิวเทียนหยางเปิดขึ้นในเวลาอันสั้นเพื่อหลบการไล่ล่าของซิ่วซิ่วและพวกพ้อง ย่อมไม่มีเวลาให้ใส่ใจความสมบูรณ์ของพลังแห่งกฎในโลกน้อย