เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 171 กฎเกณฑ์
หลิวเทียนหยางมองปีศาจสาวตรงหน้า รู้สึกเสมือนมีครึ่งก้าวจอมมารยืนอยู่เบื้องหน้า
“ฝีมือเจ้าเพียงเท่านี้ เป็นไปได้อย่างไรที่ยังปล่อยให้พวกมันสี่คนมีชีวิตอยู่” หลิวเทียนหยางคำรามเสียงแหบแห้ง หมัดเดียวของซิ่วซิ่วทำให้เลือดลมในกายของเขาพลุ่งพล่าน ชั่วขณะยากที่จะสงบลง
ซูจี้เหอก้าวออกมากล่าว “นี่แหละคือสิ่งที่น่าสนใจ ตอนแรกพวกเราล้วนคิดว่าคงไม่มีชีวิตรอดจากมือซิ่วซิ่ว แต่ใครจะคิดว่านางกลับต้องการรวบรวมหกเผ่าโบราณขึ้นมา หากมิใช่เพราะผู้นั้นจากเผ่าผีหยิ่งเกินไป วันนี้ผู้ที่มาต้อนรับเจ้าก็ควรมีหกคน แต่เสียดายที่ผู้นั้นจากเผ่าผีในที่สุดก็เพราะไม่พอใจที่พ่ายแพ้ต่อมือซิ่วซิ่ว จึงเลือกจุดระเบิดตัวเอง”
“แน่นอน หากพวกเราร่วมมือกันก็ยังมีโอกาสเอาชนะซิ่วซิ่วได้ แต่ซิ่วซิ่วไม่ต้องการประลองสังหารกับพวกเรา เพียงอยากดูว่าพวกเราที่เผชิญหน้ากับเจ้าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเราจึงมีชีวิตรอดมา”
“ไม่คิดว่าเจ้าจะรับมือในมือซิ่วซิ่วได้ยากลำบากถึงเพียงนี้ แถมยังฉีกเสื้อที่คนอื่นเขาชอบที่สุดอีก เจ้านี่นะ คราวนี้คงแย่แล้ว”
หลิวเทียนหยางมองท่าทางสมน้ำหน้าของซูจี้เหอ ความโกรธพลุ่งขึ้นจากใจ คว้าถังเฉินหมายจะฟันเจ้าเด็กนี่หนึ่งกระบี่ แต่ซิ่วซิ่วเร็วกว่าเขา ก้าวเข้ามาเตะถังเฉินของหลิวเทียนหยางกระเด็นไป
“ตอนนี้ต่อให้เจ้าคุกเข่าขอความเมตตาก็ไร้ประโยชน์ เพราะเจ้าทำเสื้อใหม่ของข้าเสียหาย” ซิ่วซิ่วกล่าวพลางคว้าผ้าที่หน้าอกขึ้นมา บังเอิญเหลือเกินที่ตรงหน้าอกมีรอยฉีกพอดี เมื่อซิ่วซิ่วคว้าเช่นนั้น ภาพงามสง่าก็เผยออกมา