เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 ชั้นที่สามของหอคอยทะลวงสวรรค์
เผ่ามนุษย์ สำนักศึกษาเซิ่งเทียน
จักรพรรดิเทียมเซวียนอี้และไท่เชียนนั่งอยู่คนละฟากของโต๊ะ บนโต๊ะมีชาร้อนสองถ้วย ไอจาง ๆ ของชาร้อนลอยขึ้นจากถ้วยชาเคลือบสีขาวดั่งกระเบื้อง ก่อนจะค่อย ๆ สลายหายไปในแสงตะวัน
ทั้งสองไม่มีใครเอ่ยคำ ต่างนิ่งเงียบมองไอจาง ๆ ลอยขึ้นแล้วจางหาย บรรยากาศแข็งค้างอย่างผิดปกติ
เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละลมหายใจจนชาร้อนกลายเป็นชาเย็น ทั้งสองยังคงเงียบงัน ไท่เชียนหยิบถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ เสียงถ้วยชาที่วางลงบนโต๊ะยังนับว่าเป็นเสียงที่ดังที่สุด
ที่นี่คือส่วนลึกที่สุดของวิหารศักดิ์สิทธิ์กุยซวี ซ่อนอยู่นอกห้วงว่าง มีเพียงขอบเขตกู่เซิ่งเท่านั้นที่หาเจอ
“เจ้าไม่คิดจะพูดอะไรบ้างหรือ”
เนิ่นนาน กว่าเซวียนอี้จะก้มมองถ้วยชาแล้วเอ่ยถามแผ่วเบา ไท่เชียนราวกับไม่ได้ยิน ยังคงจ้องมองน้ำชาต่อไป บรรยากาศแทบทำให้คนคลุ้มคลั่ง
เนิ่นนาน กว่าไท่เชียนจะตอบ “เจ้าอยากให้ข้าพูดอะไรเล่า”