เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 161 หอคอยทะลวงสวรรค์
“อย่าได้โทษข้าเลย”
น้ำเสียงของหลิวเทียนหยางสั่นเครือเล็กน้อย บุรุษที่นั่งอยู่บนหอสะกดโลกชำระมารผู้นั้น อย่างไรเสียก็เป็นอาจารย์ในชาตินี้ของเขา วันเดียวเป็นครู ชั่วชีวิตคือบิดา แม้สำนักของอีกฝ่ายจะเคยกระทำเรื่องที่ไม่เป็นผลดีต่อเขา ทว่านั่นก็เป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว ทั้งยังมิใช่สิ่งที่อีกฝ่ายเป็นผู้ลงมือ หลิวเทียนหยางย่อมไม่อาจลงมือต่อเขาได้ลงคอจริง ๆ
“เฉาอวิ๋นซาน ข้าจะให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายอีกเพียงครั้งเดียว…” ปลายกระบี่ในมือของหลิวเทียนหยางสั่นไหวเล็กน้อย
“จงปลดพันธนาการที่เจ้ามีต่อหอสะกดโลกชำระมารออกเสีย จากนั้นจงไสหัวไปให้พ้นจากเขตแดนเผ่ามนุษย์ กลับไปยังสำนักพุทธของเจ้า มิฉะนั้นวันข้างหน้าเจ้าก็อย่าหวังว่าจะได้ก้าวออกจากเขตแดนเผ่ามนุษย์อีกเลย”
เฉาอวิ๋นซานมองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่ปลายกระบี่สั่นระริกพลางเอ่ยขึ้นว่า “เด็กเอ๋ย บัดนี้ข้าก็มิใช่คู่มือของเจ้าแล้ว เจ้าจงลงมือเถิด ข้าไม่มีทางจากเผ่ามนุษย์ไปเช่นนี้หรอก”
หลิวเทียนหยางแค่นเสียงเย็นชา “ดี ดีมาก ในเมื่อเจ้าตัดสินใจจะยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับข้า เช่นนั้นก็อย่าได้โทษข้าเลย ค่ายกลพันกระบี่ ผนึก!”