เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 เมืองแสงเทพ หอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง
ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบหก เมืองแสงเทพ หอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง
“ผู้ใดขวางข้า ข้าก็จะฆ่าผู้นั้น ต่อให้เฟิ่งเทียนอวี่มาเองก็ไม่ได้ผล!”
พลังบารมีแห่งอริยะกดข่มเหล่าทหารยามเผ่าเทพจนขยับเขยื้อนมิได้ หลิวเทียนหยางชักมือที่แนบอยู่บนตัวหอคอยกลับมา มองดูอักขระรูนบนหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงค่อย ๆ เปล่งแสงสว่าง เป้าหมายของเขาบรรลุผลแล้ว
“รออีกประเดี๋ยวก็พอ ทุกครั้งที่เก็บกู้เสาค้ำฟ้าเหล่านี้กลับคืนมา มีเพียงหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงแห่งนี้ที่ยุ่งยากที่สุด รอให้ข้าขึ้นสู่ดินแดนบริสุทธิ์เมื่อใด คนแรกที่จะสั่งสอนก็คือนิสัยเสียของเจ้านี่แหละ” หลิวเทียนหยางแค่นเสียงฮึ ทว่าหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงกลับคล้ายมีจิตสำนึกเป็นของตนเอง หลังจากหลิวเทียนหยางกล่าวจบประโยคนั้น มันกลับส่งเสียงก้องกังวานแผ่วเบาเพื่อแสดงการคัดค้าน
เวลาล่วงเลยไปเต็มหนึ่งก้านธูป ตัวหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงพลันส่งเสียงใสกระจ่างออกมาคราหนึ่ง จากนั้นตัวหอคอยที่สูงนับสิบจั้งก็ค่อย ๆ หดเล็กลง จนกระทั่งกลายร่างเป็นขนาดพอ ๆ กับหอคอยต้าฮวงหลิงจวินที่จงปู้มอบให้แก่เขา
ตั้งแต่แรกเริ่ม สิ่งมีชีวิตจำนวนมากทางฝั่งเผ่าเทพก็สังเกตเห็นที่แห่งนี้แล้ว แต่เมื่อเห็นเหล่าทหารยามนิ่งเฉย จึงมิได้คิดว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น ทว่าเมื่อหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงอันตรธานหายไป ประชาชนที่มุงดูความครึกครื้นทั้งหมดต่างก็นั่งไม่ติดอีกต่อไป
“เจ้าเป็นใคร? เจ้าเอาหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงไปไว้ที่ใดแล้ว?!”