เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 เลือดไม่กี่หยด
“ศิษย์พี่”
เสียงใสไพเราะสายหนึ่งดังขึ้น ร่างของหลิวเทียนหยางพลันแข็งทื่อ เท้าที่ก้าวออกไปชะงักลงกะทันหัน เขาหันกลับไปมองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
ด้านหลังของเฟิ่งเทียนอวี่ มีเด็กสาวคนหนึ่งที่เขาเคยถวิลหาทุกลมหายใจก้าวเดินออกมา
นั่นคือเสี่ยวจื่อไม่ผิดแน่!
“เสะ...เสี่ยวจื่อ?” หลิวเทียนหยางไม่อยากจะเชื่อ เด็กหญิงตัวน้อยในวันวาน บัดนี้เติบโตจนดูไม่ต่างจากตนเองแล้ว นางมีสายเลือดแห่งเผ่าเทพ บัดนี้ได้หวนคืนสู่เผ่าเทพ เห็นได้ชัดว่าสายเลือดแห่งเผ่าเทพได้สำแดงผล ทำให้นางดูละม้ายคล้ายดั่งเทพยิ่งขึ้น
ผิวพรรณประดุจหยกขาวมันแพะ ดวงตารูปผลซิ่งเปี่ยมเสน่ห์ รูปร่างเพรียวระหง เอวคอดอ่อนช้อย เครื่องหน้าประณีตสง่างาม ราวกับเทพธิดาที่ก้าวออกมาจากภาพวาดอย่างไรอย่างนั้น ทั้งสูงส่งและบริสุทธิ์ผุดผ่อง
“เจ้าจะนำหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงไปจริง ๆ หรือ” สุ้มเสียงของเสี่ยวจื่อยังคงสดใสมีชีวิตชีวาเหมือนคราแรกที่พวกเขาพบกัน ราวกับว่าเด็กหญิงตัวน้อยผู้นั้นไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
หลิวเทียนหยางพยักหน้า น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย “หอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงในฐานะที่เป็นหนึ่งในเสาค้ำฟ้า หากข้าคิดจะบรรลุขอบเขตมหาจักรพรรดิให้เร็วขึ้นก็จำต้องพึ่งพามัน เจ้าอยากให้ข้าทิ้งหอคอยเทพศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงไว้ให้เผ่าเทพงั้นหรือ”