เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 148 หงซู่มาถึง
กระบี่คู่กายแหลกสลาย หลิวเทียนหยางยังคงรู้สึกสูญเสียอยู่บ้างในใจ
“กระบี่ทั้งหมดในโลกใบนี้ล้วนเป็นของข้าแล้ว ทว่ามิติเก็บของของข้ากลับไม่มีที่ว่างกว้างขวางถึงเพียงนี้ จุได้เพียงราว 3,000 เล่มเท่านั้น” หลิวเทียนหยางมองดูกระบี่เหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นกระบี่ที่สมบูรณ์หรือกระบี่ที่ชำรุด ล้วนเกิดสายสัมพันธ์บางอย่างกับเขาทั้งสิ้น ขอเพียงเขาต้องการ กระบี่เหล่านี้ก็ย่อมตกเป็นของเขาทันที
หลิวเทียนหยางควบคุมกระบี่เหล่านี้ให้แล่นผ่านเบื้องหน้าตนไปทีละเล่ม เขาตรวจดูพวกมันอย่างคร่าว ๆ กระบี่ทุกเล่มที่รู้สึกว่าไม่เลวต่างถูกส่งเข้าไปในแหวนเก็บของของตน ครั้นจำนวนถึงขีดจำกัดแล้ว หลิวเทียนหยางจึงคัดทิ้งกระบี่บางเล่มที่มีคุณภาพต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ย ด้วยเหตุนี้ กระบี่ 3,000 เล่มจึงถูกเก็บเข้าไปไว้ในแหวนเก็บของของเขา
“โลกใบนี้ไม่มีมือกระบี่อยู่อีกแล้ว ทว่าเหตุใดจึงยังไม่มีพลังแห่งกฎเกณฑ์พาข้าออกไปเล่า” หลิวเทียนหยางเดินอย่างไร้จุดหมายอยู่ภายในโลกใบนี้ สุดสายตาที่มองไป ล้วนเป็นผืนดินอันรกร้างกระทั่งหญ้าสักต้นก็ยังไม่ขึ้น เพราะกาลก่อนโลกใบนี้เปี่ยมล้นไปด้วยปราณกระบี่ จึงส่งผลให้ผืนแผ่นดินไม่อาจมีพืชพรรณเจริญเติบโต หากจะมีภูเขา นั่นก็เป็นเพียงเนินเขาขนาดย่อมที่ทับถมขึ้นจากกระบี่หักกระบี่ชำรุด โลกใบนี้ มีชีวิตอยู่เพื่อกระบี่เท่านั้น