เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 138 ชั้นที่สอง
หลี่ซานจินถูกหุนซาด่าทอสองประโยคจนบันดาลโทสะ สองมือกุมดาบโม่ไว้มั่น แทบจะพาดดาบลงบนคอของหุนซาอยู่รอมร่อ
“เชื่อหรือไม่ว่ากบในกะลาครอบตัวนี้จะสับกะโหลกกระดูกขาวของเจ้าลงมาต้มน้ำแกงดื่มในวันนี้?”
หุนซาแสยะยิ้มเย็น “ทำไม เจ้าคิดว่าเอาชนะจ้าวถังชุนได้แล้วจะมาท้าทายข้าได้รึ? ข้าเองก็ไม่ใช่พวกเคี้ยวง่ายหรอกนะ!”
“เฮ้ย ข้านี่นะ?! เช่นนั้นก็มาประลองกันสักตั้งสิ!” หลี่ซานจินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ไอพลังดุดันเกรี้ยวกราด หุนซาเองก็ไม่ยอมจำนนเช่นกัน เพลิงภูตผีในเบ้าตาลุกโชติช่วงยิ่งขึ้น จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้พลุ่งพล่าน
“ข้าว่านะ พวกเจ้าสองคนอย่าก่อเรื่องวุ่นวายเลย โตจนป่านนี้ทั้งคนทั้งผีแล้ว ยังจะมาผิดใจกันเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไปทำไม” หลิวเทียนหยางเข้ามาไกล่เกลี่ย หลี่ซานจินกับหุนซาสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงฮึดฮัดแล้วไม่ทะเลาะกันอีก
“ไม่ว่าจะอย่างไร สถานการณ์ของเจ้าเช่นนี้นับเป็นครั้งแรกที่เคยพบเห็นในหอเก้าจุนจอมมารโลหิต ถึงกับสามารถชักนำอสนีสวรรค์และอสนีทองห้าทิศมาขัดเกลาร่างกายของเจ้าได้ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของที่แกร่งกล้าและดุดันที่สุดระหว่างฟ้าดิน หรือว่าภายในร่างของเจ้าจะมีพลังงานเกี่ยวกับการชักนำฟ้าดินอยู่? ไม่น่าเป็นไปได้สิ พลังอันยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดิน ในเผ่ามนุษย์ต้องบรรลุถึงขอบเขตอริยะเท่านั้นจึงจะชักนำได้ หรือว่าเจ้าอยู่แค่กำเนิดวิญญาณก็ทำได้แล้ว?” หุนซาวิเคราะห์ จากนั้นคล้ายกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงมองหลิวเทียนหยางด้วยความไม่อยากจะเชื่อ