0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 ฝ่าด่าน

หลี่ซานจินคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ใช้ศัสตราวุธยันกายไว้อย่างยากลำบากมิให้ล้มลง

เบื้องหน้าเขา ยอดดาบผู้หนึ่งใช้ผ้าดำปิดตา ยืนนิ่งเงียบงันอยู่กับที่ บนคมดาบยาวสี่ฉื่อกว่าในมือของอีกฝ่าย หยาดโลหิตสีแดงฉานหยดลงมาทีละหยด

“ดาบของเจ้า ยังไม่เร็วพอ”

ยอดดาบตาบอดวางดาบในมือขวางไว้เบื้องหน้า นิ้วมือซ้ายสองนิ้วค่อย ๆ ปาดรอยเลือดบนตัวดาบออก แล้วเอ่ยอย่างราบเรียบต่อหลี่ซานจินที่กำลังหายใจรวยรินอยู่ตรงหน้า

“ถุย! ดาบของทุกคนล้วนไม่เหมือนกัน ดาบของข้าย่อมมีวิธีใช้ของข้า ความเร็วใช่ว่าจะเป็นที่สุดของวิถีดาบเสมอไป เร่งร้อนย่อมไม่บรรลุผล!” หลี่ซานจินจ้องมองยอดดาบปิดตาผู้นั้นด้วยความเคียดแค้น นับแต่ชั่วขณะที่เขาได้สติกลับคืนมา ยอดดาบผู้นี้ก็กล่าวเพียงประโยคเดียว

“ข้ามีนามว่าจ้าวถังชุน เป็นศัตรูประจำชั้นนี้ของเจ้า”

จากนั้นจึงฟันดาบลงมาอย่างรุนแรง สะเทือนจนง่ามมือทั้งสองข้างของเขาชาหนึบ

“นี่คือบททดสอบของหอเก้าจุนจอมมารโลหิตของพวกเจ้ารึ? ข้าว่าผู้ใดอยากตายก็แค่มาที่นี่เสียคงจะถูกกว่ากระมัง” หลี่ซานจินถ่มน้ำลายปนเลือดออกมาคำหนึ่ง จากนั้นจึงใช้สองมือกุมดาบยาวแน่น