0136

⬢⬢⬢

ตอนที่ 136 เข้าสู่หอคอย

นครจอมมารโลหิต เมืองใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งทอดตัวขวางกั้นอยู่ ณ ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของเผ่ามาร

ในยุคสมัยแห่งสิบจอมมารแรกเริ่มของเผ่ามารแต่เดิม นครจอมมารโลหิตเคยจอแจไปด้วยผู้คน สิ่งมีชีวิตบนท้องถนนเบียดเสียดแทบจะเคียงบ่าเคียงไหล่ ทว่าบัดนี้ กลุ่มของหลิวเทียนหยางมองดูกำแพงเมืองที่พังทลายทรุดโทรมกับวัชพืชที่ขึ้นรกชัฏไปทั่วผืนดิน ต่างรู้สึกอยู่หลายคราว่าพวกตนมาผิดที่เสียแล้ว

“นครจอมมารโลหิต... มารดามันเถอะ เมืองที่กำแพงแทบจะพังถล่มจนไม่เหลือซากแห่งนี้ จะเป็นนครจอมมารโลหิตจริง ๆ หรือนี่!” หลี่ซานจินเงยหน้าขึ้นมองอักษรตัวใหญ่สามตัวอันพลิ้วไหวบนป้ายแผ่นหนึ่งที่ยังพอนับได้ว่าสมบูรณ์ ซึ่งแขวนอยู่เหนือกำแพงเมืองที่ถล่มไปแล้วครึ่งหนึ่ง จากนั้นจึงไม่อยากจะเชื่อว่าประตูนครที่ผุพังเบื้องหน้าแท้จริงแล้วคือนครจอมมารโลหิต

“หากมิใช่เพราะนครจอมมารโลหิตยังมีหอเก้าจุนจอมมารโลหิตอยู่ เกรงว่าเมืองแห่งนี้คงร้างผู้คนไปนานแล้ว หรือกระทั่งอาจกลายเป็นเมืองที่รกร้างว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์ไปเสียด้วยซ้ำ” ฮุ่นซาจ้องมองนครจอมมารโลหิตที่ไม่อาจซ่อนเร้นความเสื่อมถอย พลางทอดถอนใจไม่ขาดสายอยู่ชั่วขณะ “นครจอมมารโลหิตในอดีตรุ่งเรืองขึ้นมาได้ก็ด้วยบารมีอันไร้ผู้เทียมทานของมารโลหิตผู้นั้น บัดนี้มองดูแล้ว ช่างเป็นการผันแปรของสรรพสิ่งในโลก ผืนทะเลกลายเป็นไร่นาโดยแท้”