เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 130 หวงเซียว
หลิวเทียนหยางมองดูซากศพบนพื้นที่ถูกฟันขาดสองท่อนตรงบั้นเอว แววตาแปรเปลี่ยนไม่แน่นอน
ยามที่เขาเร่งรุดมาถึงที่นี่ หานซื่อก็ตกตายไปแล้ว ปลิดชีพในกระบวนท่าเดียว ย่อมเห็นได้ถึงความเหี้ยมโหดเด็ดขาดของผู้ลงมือ อีกทั้งการจะลงมือกระบวนท่าเดียวแล้วปลิดชีพหานซื่อได้ อีกฝ่ายอย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นจักรพรรดิมารผู้หนึ่ง
“เทียบเท่ากับยอดฝีมือเขตแดนธรรมเลยเชียวหรือ... ตัวตนที่ล่วงเกินไม่ได้จริง ๆ” หลิวเทียนหยางลูบคางพึมพำกับตนเอง นึกไม่ถึงว่าภายในเมืองโม่หยวนเฉิงแห่งนี้จะยังมีตัวตนระดับยอดฝีมือเขตแดนธรรมอยู่ด้วย นี่ไม่ใช่ข่าวดีอันใดเลย
ทว่า ภายในเมืองโม่หยวนเฉิงยามนี้เจ้าเมืองหวงซิงเย่ความเป็นความตายยังไม่แน่ชัด เขาไม่มีทางที่จะรออยู่ในเมืองโม่หยวนเฉิงนานถึงเพียงนั้นเพราะหวงซิงเย่หรอกนะ เช่นนั้นมันสิ้นเปลืองเวลาเกินไป
“ให้ข้าดูหน่อย เมืองที่อยู่ใกล้เมืองโม่หยวนเฉิงที่สุด...” หลิวเทียนหยางหยิบเอาแผนที่ซึ่งหงซู่และเฉาอวิ๋นซานทิ้งไว้ให้ออกมาจากแหวน หลังจากมองดูเมืองสาบานโลหิตกับเมืองโม่หยวนเฉิงที่ตนเองขีดฆ่าทิ้งไปแล้ว สายตาก็เลื่อนไปยังเมืองที่มีอาณาเขตกว้างขวางแลดูใหญ่โตไม่เลวแห่งหนึ่ง เมืองเทียนฉือ
“ชื่อน่าสนใจดี สระสวรรค์” หลิวเทียนหยางหัวเราะเบา ๆ จากนั้นจึงลองคำนวณระยะทางดู หากเร่งเดินทางอย่างเต็มกำลัง คงต้องใช้เวลาราวครึ่งเดือน