0128

⬢⬢⬢

ตอนที่ 128 ช่วย ไม่ช่วย ลอบสังหาร

ภายในการต่อสู้ในจวนเจ้าเมืองกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ส่วนยอดฝีมือคนอื่น ๆ ในเมืองโม่หยวนเฉิงต่างก็สัมผัสได้ถึงศึกใหญ่ครั้งนั้นโดยมิได้นัดหมาย

เมืองโม่หยวนเฉิง ตระกูลหาน

หานซงผู้นำตระกูลหานมองถ้วยชาในมือ น้ำชาในถ้วยสะท้อนดวงตาของตนเอง นั่นคือดวงตาสองสีที่หาได้ยากยิ่ง ดวงตาของสิ่งมีชีวิตเผ่ามารส่วนใหญ่ล้วนเป็นสีแดงโลหิต มีเสน่ห์เย้ายวน ทว่าดวงตาของหานซงกลับเป็นสีฟ้าหนึ่งข้างสีม่วงหนึ่งข้าง ข้างสีฟ้าดั่งท้องทะเลอันกระจ่างใส ข้างสีม่วงดุจดั่งผลึกอเมทิสต์เม็ดหนึ่ง

“เจ้าหนุ่มเผ่ามนุษย์ผู้นี้ก่อความเคลื่อนไหวได้ไม่น้อยเลยจริง ๆ กลิ่นอายชัดเจนว่ายังเยาว์วัยยิ่งนัก ทว่าตบะกลับเพียงพอที่จะประลองชิงชัยกับเฒ่าทารกอย่างพวกเราที่บำเพ็ญมานับร้อยปีได้ พรสวรรค์สูงส่งจนชวนให้ผู้คนกัดฟันกรอดจริง ๆ” หานซงจิบน้ำชา กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว ด้านหลังของเขา ชายผู้มีกลิ่นอายลึกล้ำยากหยั่งถึงซึ่งซ่อนเร้นกายอยู่ในชุดคลุมสีดำได้ยินดังนั้นก็ค้อมกายลงเล็กน้อย จากนั้นจึงก้าวเท้าสั้น ๆ ถอยหลังเดินจากไป

“นายท่าน ส่งหานซื่อไป เกรงว่าจะไม่ค่อยดีกระมังขอรับ...”

ด้านล่าง ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเห็นชายหนุ่มชุดคลุมสีดำด้านหลังหานซงจากไปอย่างเงียบเชียบจึงเอ่ยขึ้นมา ทว่าหานซงเพียงส่ายหน้า มิได้เอ่ยคำใด ชายวัยกลางคนจึงรู้ความแล้วปิดปากเงียบ