เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 ทดสอบกำเนิดวิญญาณเบื้องต้น
หลิวเทียนหยางดื่มสุราในจอกจนหมดอย่างไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย จากนั้นจึงวางจอกสุราลงบนโต๊ะอย่างมั่นคง เมื่อเขาทำสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้น เหล่าเด็กหนุ่มจากเผ่ามนุษย์และเผ่ามารนอกประตูก็ยืนยันตัวตนของหลิวเทียนหยางได้แล้ว พากันกรูเข้ามาในโรงเตี๊ยม ล้อมหลิวเทียนหยางเอาไว้แน่นหนา
“หลิวเทียนหยางใช่หรือไม่ ไปกับพวกเราสักเที่ยวเถิด กลับสู่เผ่ามนุษย์ ไปรับการไต่สวนของสำนักศึกษาเซิ่งเทียน” เด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์ที่เป็นหัวหน้ายิ้มแย้มสดใส วาจาที่เอ่ยก็เปี่ยมด้วยความเที่ยงธรรมผึ่งผาย ขณะที่เด็กหนุ่มเผ่ามารอีกคนหนึ่งกลับส่งสายตาค้อนใส่เด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์ผู้นั้น แล้วก้าวขึ้นหน้าตบโต๊ะอย่างแรง ถึงกับตบโต๊ะที่ทำจากต้นไม้ยักษ์มารชั้นดีจนแตกร้าวในทันที
“ไปกับพวกเรา มิฉะนั้นเจ้าได้เจอดีแน่!” เด็กหนุ่มเผ่ามารมีนามว่าซูมู่ ยามที่เขาพูดมีสายตาไม่เป็นมิตร คิ้วที่ขมวดแน่นบ่งบอกว่าเขายังคงหวั่นเกรงหลิวเทียนหยางอยู่บ้าง อย่างไรเสียข่าวกรองก็ระบุว่าอีกฝ่ายเป็นถึงผู้บำเพ็ญขอบเขตกำเนิดวิญญาณ เทียบเท่ากับระดับราชันมารของเผ่ามารเชียวนะ
“หวา! เจ้าถึงกับตบโต๊ะจนพังเสียหาย นี่เจ้าต้องชดใช้นะ” หลิวเทียนหยางคล้ายจะไม่ตื่นตระหนกเพราะการถูกล้อมเลยแม้แต่น้อย ราวกับจับประเด็นสำคัญไม่ได้ที่เอาแต่เน้นย้ำว่าโต๊ะถูกตบจนแตก เรื่องนี้ทำให้ซูมู่ชะงักไป รู้สึกว่าตนเองถูกดูแคลน จึงกัดฟันกรอดกล่าวว่า “ข้าบอกว่า ให้ไปกับพวกเรา...”
เพียะ!