0118

⬢⬢⬢

ตอนที่ 118 ชายชรา, เสี่ยวจื่อ, เฟิ่งเทียนอวี่

เหนือท้องนภา ชายชราผู้เคยตั้งป้ายศิลาจารึกให้แก่จักรพรรดิอู่หยวนและเทพเจ้าสูงสุดจิ่วหยางกำลังไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลัง สายตาทอดมองทัศนียภาพเบื้องล่าง

ทัศนียภาพนี้หาใช่เรื่องเรียบง่ายไม่ มันคือแผนภาพวาสนาฟ้าลิขิตระหว่างเหล่าชนเผ่า

ยามฟ้าดินเปิดออก วาสนาฟ้าลิขิตก็ถูกแบ่งสรรเท่ากันจนหมดสิ้นแล้ว ส่วนศึกชิงวาสนาฟ้าดินที่อุบัติขึ้นในยุคหลัง ก็เป็นเพียงการแย่งชิงวาสนาฟ้าลิขิตที่เคยถูกแบ่งสรรไปแล้วอีกคราในหมู่เผ่าโบราณ ด้วยเหตุนี้จึงได้เกิดสงครามน้อยใหญ่ระหว่างเหล่าชนเผ่าเรื่อยมา

“หนึ่งหลุมหนึ่งหัวผักกาดแท้ ๆ ไยต้องทำเช่นนี้ด้วยเล่า” ชายชราเบะปากกล่าว พลันหรี่ตาทั้งสองข้างลงแล้วเอ่ยพึมพำกับตนเองต่อว่า “หลิวอู่หยวนตายแล้ว คนที่เดิมทีก็ตายไปแล้ว บัดนี้กลับถูกกระทำจนดวงกายดวงจิตแตกซ่าน เช่นนั้นในด้านของดวงกายดวงจิตก็ย่อมว่างลงตำแหน่งหนึ่งแล้ว วาสนาฟ้าลิขิตสายนี้ก็คงตกเป็นของเผ่าผีแล้วกระมัง...”

“ทางด้านเผ่าเทพ มีเทพเจ้าสูงสุดตายไปหนึ่งองค์ เช่นนั้นวาสนาฟ้าลิขิตสายใหญ่นี้ก็ต้องดูแล้วว่าจะตกไปอยู่ในมือผู้ใด แต่ความตายของจิ่วหยางเกิดจากน้ำมือเผ่ามนุษย์ เช่นนั้นวาสนาฟ้าลิขิตสายนี้ก็น่าจะไปทางฝั่งเผ่ามนุษย์... อือฮึ เป็นไปตามคาดจริง ๆ ปล่อยให้เจ้าเด็กเฉาอวิ๋นซานฉวยโอกาสไปได้ มิฉะนั้นวาสนาฟ้าลิขิตสายนี้ก็เพียงพอจะให้เซวียนอี้หรือไท่เชียนบรรลุพลังอันกล้าแกร่งยิ่งขึ้นในระดับจักรพรรดิเทียมแล้ว”