0116

⬢⬢⬢

ตอนที่ 116 “แผนสมคบคิด”

เมื่อหลิวเทียนหยางฟังคำบอกเล่าของจางเสวียนอู่จบ ความรู้สึกแรกของเขากลับเหมือนดั่งตนเองกำลังฝันไป!

“เรื่องเช่นนี้จะเป็นไปได้อย่างไร!” หลิวเทียนหยางร้องอุทานด้วยความตกใจ เพราะในความทรงจำของเขา สิ่งมีชีวิตเผ่าโบราณอย่างเผ่าเทพ เผ่าอสูร เผ่าผี และเผ่ามาร ล้วนเป็นพวกสารเลวที่ทำชั่วสารพัด จะเป็นไปได้อย่างไรที่เพียงเพราะคำพูดประโยคเดียวของบรรพชนพวกเขา จะเปลี่ยนไปได้มากถึงเพียงนี้?

ในเวลาเดียวกัน ผู้ที่ยังคงตกตะลึงอยู่เช่นกันนั้น ยังมีเหล่าราษฎรสามัญและเหล่าศิษย์สำนักสถาบันของทั้งสี่ตระกูลบรรพกาล

พวกเขาไม่เข้าใจว่า เหตุใดทรัพยากรบำเพ็ญที่บุกเบิกแย่งชิงมาอย่างยากลำบากจึงต้องประเคนส่งคืนในเวลานี้ มิหนำซ้ำยังเป็นทั้งหมดอีกด้วย!

เรื่องนี้จะเป็นไปได้อย่างไร ทรัพยากรบำเพ็ญเหล่านั้น ส่วนที่ถูกขุดค้นก็ถูกขุดค้น ส่วนที่ถูกใช้ประโยชน์ก็ถูกใช้ประโยชน์ ย่อมมิใช่สภาพเดิมเหมือนตอนที่เพิ่งแย่งชิงมาได้ใหม่ ๆ ตั้งนานแล้ว

“เช่นนั้นก็ส่งทรัพยากรของพวกเราเองกลับไปเสีย”

คำพูดเพียงประโยคเดียวของเบื้องบนระดับสูง ทำให้พวกเขาแข็งค้างเป็นหินอยู่กับที่โดยพลัน

“เพราะเหตุใดกัน?!”