เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113 ผู้อาวุโสลึกลับปรากฏตัวอีกครา
ยามที่หลิวเทียนหยางบุกด่านชั้นที่แปดของหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนาอีกครั้ง ก็เป็นเวลาสองสิบวันให้หลังแล้ว
ครั้งนี้ หลิวเทียนหยางถอดบทเรียนจากคราวก่อน นับตั้งแต่ย่างกรายเข้าสู่ชั้นที่แปดก็เริ่มระมัดระวังรอบคอบ ด้วยเกรงว่าหากไม่ระวังเพียงชั่ววูบจะถูกหมัดซัดจนสลบไปอีกครา
“ไอ้บัดซบประจำชั้นที่แปดผู้นี้ ดูไปแล้วไม่เหมือนมนุษย์ ทั้งยังมิใช่เซียน สันดานดิบกระหายเลือดนั่นละม้ายคล้ายสัตว์ร้ายไม่มีผิดเพี้ยน” หลิวเทียนหยางหวนนึกถึงการบุกด่านชั้นที่แปดคราแรก เพียงไม่ถึงสิบลมหายใจ ตนเองก็พ่ายแพ้อย่างน่าเสียดาย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาพานพบสถานการณ์เช่นนี้ หากบุกด่านชั้นที่แปดอีกครายังคงถูกสังหารในพริบตา ย่อมส่งผลเสียยิ่งต่อจิตใจแห่งมรรคายุทธ์ของเขา
“เฮ้ย! ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่! รีบปรากฏตัวออกมาสู้กับข้าสักตั้ง มิเช่นนั้นข้าจะถือว่าเจ้าขลาดกลัวการต่อสู้แล้วนะ!” หลิวเทียนหยางตะโกนเสียงดังก้อง สุ่มเสียงสะท้อนกังวานไปไกล ทว่ากลับไร้วี่แววการตอบรับจากผู้เฝ้าด่านเนิ่นนาน
หลิวเทียนหยางจึงยิ่งเพิ่มการระแวดระวัง ยืนนิ่งอยู่กับที่พลางรวบรวมสมาธิทั้งหมดไปกับการสังเกตสภาพแวดล้อม ขอเพียงมีความเคลื่อนไหวผิดปกติแม้เพียงนิด หลิวเทียนหยางก็สามารถตอบสนองได้ในชั่วพริบตาแรก
ทว่า นายพรานผู้ถูกลิขิตให้ต้องอดตายหากล่าเหยื่อบนทุ่งรกร้างมิสำเร็จ กลับมีฝีมือเหนือชั้นกว่าหนึ่งขั้น