เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 94 ข่าวคราวของฉู่ชิว
สำนักศึกษาเสวียนเซิ่ง ตำหนักรู้ชะตา
ฉู่ชิวยังคงใช้พลังอัสนีเคี่ยวกรำกายเนื้อ อสนีสวรรค์คำรามกึกก้อง สายอัสนีบาตหนาเท่าปากชามฟาดกระหน่ำลงบนร่างของฉู่ชิว ทว่ากลับไม่เห็นฉู่ชิวขมวดคิ้วแม้แต่คราเดียว
ถังหมิงนั่งอยู่รอบนอกของตำหนักรู้ชะตา ด้วยกลัวเหลือเกินว่าจะถูกสายอัสนีบาตนั้นลูกหลงใส่ตนเอง
ครั้นผ่านไปครึ่งชั่วยาม ฉู่ชิวจึงค่อย ๆ ถอนตัวออกจากการบำเพ็ญ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น ประกายแสงเจิดจ้าจับใจพลันวาบผ่านไปในพริบตา
“เจ้ามาที่นี่นานเท่าใดแล้ว” ฉู่ชิวมองถังหมิงที่นั่งขัดสมาธิอยู่ใกล้ประตู พลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มบาง
“ครู่ใหญ่แล้ว” ถังหมิงเห็นฉู่ชิวฝึกวิชาเสร็จสิ้น จึงลุกขึ้นตบก้นแล้วเดินเข้ามาตรงหน้าฉู่ชิว “เจ้าหลิวเทียนหยางนั่นไม่เลวเลย มือสังหารทั้งสองระลอกนี้นับว่ามีฝีมือระดับกลาง ทว่าอย่างมากที่สุดกลับสร้างบาดแผลได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น”
ฉู่ชิวได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้ว “เจ้าหามือสังหารมาหยั่งเชิงหลิวเทียนหยางงั้นรึ”
ถังหมิงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “ใช่แล้ว ข้าอยากให้เขารู้ว่าไม่ใช่หมาแมวที่ไหนก็สามารถมาแก่งแย่งอันดับหนึ่งในสำนักศึกษาได้ อย่างน้อยที่สุดเผ่ามนุษย์ของพวกเขาก็ไม่มีทาง”