เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 93 ขุมกำลังเบื้องหลังของมือสังหาร
หลิวเทียนหยางรู้สึกเหลือเชื่อต่อความรวดเร็วในการฟื้นฟูของร่างกายตนเองเป็นอย่างยิ่ง
นับตั้งแต่เขาก้าวเข้าสู่เส้นทางการบำเพ็ญมาเนิ่นนานปานนี้ ได้รับบาดเจ็บมานับครั้งไม่ถ้วน แม้ตนเองจะมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ทว่าการประลองประชันพลังย่อมยากจะหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บ ทว่าไม่ว่าจะบาดเจ็บเล็กน้อยหรือสาหัส ก็ไม่เคยปรากฏการสมานแผลที่รวดเร็วปานเหาะเช่นในวันนี้มาก่อน
เสี่ยวจื่อที่อยู่ด้านข้างก็อ้าปากค้างตาค้างเช่นกัน เมื่อวานที่ต่อสู้ประหัตประหารกับกลุ่มมือสังหารเหล่านั้น หลิวเทียนหยางถูกลูกธนูยิงทะลวงผ่านกลางอก ทว่ายามนี้บนหน้าอกของเขา กลับไม่หลงเหลือร่องรอยบาดแผลจากธนูดอกนั้นแม้แต่น้อย
“ศิษย์พี่ ความสามารถในการฟื้นฟูของท่านวิปริตถึงเพียงนี้เชียวหรือ” เสี่ยวจื่อมองดูหน้าอกที่ไร้รอยแผลของหลิวเทียนหยาง ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าตนเองจำบาดแผลของหลิวเทียนหยางผิดไป ทว่าเมื่อดูจากการแสดงออกของหลิวเทียนหยางแล้ว อีกฝ่ายก็ตื่นตะลึงต่อความเร็วในการฟื้นฟูของร่างกายตนเองเช่นกัน จึงเอ่ยปากถามขึ้น
หลิวเทียนหยางส่ายหน้า แสดงออกว่าตนเองก็ไม่กระจ่างว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันเกิดอะไรขึ้น ร่างกายของตนดูเหมือนจะได้รับการเสริมแกร่งขึ้นมา ทว่าช่วงนี้ตนเองไม่ได้กินสมุนไพรโอสถวิเศษของล้ำค่าฟ้าดินใด ๆ เลย เหตุใดจึงมีความสามารถในการฟื้นฟูที่วิปริตปานนี้ได้