เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 กระบี่สำเร็จครึ่งส่วน ต่างเฝ้ามองหากัน
ยามที่หลิวเทียนหยางตื่นขึ้นมา ร่างกายมิได้ปวดเมื่อยดังเช่นที่ผ่านมา กลับสดชื่นกระปรี้กระเปร่าผิดไปจากปกติ
“ฮ้าว เจ้าหมอนี่ กระบี่ตะวันสวรรค์จริง ๆ” หลิวเทียนหยางบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน พลางเดินมาที่ระเบียง บัดนี้เข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว แตกต่างจากเผ่ามนุษย์ซึ่งตั้งอยู่ค่อนไปทางทิศเหนือ ปลายฤดูใบไม้ร่วงของที่นี่มิได้หนาวเย็นปานนั้น อากาศยังนับว่าชุ่มชื้นอยู่บ้าง
หลิวเทียนหยางยืนอยู่บนระเบียง หวนนึกถึงกระบวนท่าต้านศัตรูนับหมื่นแห่งวิชากระบี่ราชันผู้พิชิตของตน และกระบี่ตะวันสวรรค์ของหลี่ซิงเฉินอย่างต่อเนื่อง
วิชากระบี่เหล่านี้ล้วนเป็นวิชาที่หลิวเทียนหยางเคยพบเห็นในหอคัมภีร์ของแต่ละสำนักศึกษาศักดิ์สิทธิ์ ในตอนนั้นเพื่อยกระดับขอบเขตของตนเองจึงมิได้บำเพ็ญในทันที
วิชากระบี่ราชันผู้พิชิต เกิดจากความโกรธเกรี้ยวที่ผุดขึ้นในใจยามตนถูกหลี่ซิงเฉินสะกดข่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนบังเกิดไอปราณอันคิดจะทำลายล้างขุนเขาและธารา ส่วนหลี่ซิงเฉินเองก็ได้รับความหยั่งรู้ภายใต้การบีบคั้นของกระบี่นี้ จนสามารถร่ายรำกระบี่ที่ตนเพียรแสวงหามาตลอดชั่วชีวิตออกมาได้
ตะวันสวรรค์
“ชื่อดี”
หลิวเทียนหยางลูบราวระเบียงแผ่วเบา สัมผัสถึงสายลมสารท