เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 70 เด็กผู้นี้นับเป็นยอดอัจฉริยะ
“จังหวะนี้แหละ!”
“อู๋จี๋!”
เสวียนอวี่ที่ร่วงหล่นลงบนพื้นพลันรับรู้ได้ทันที พุ่งทะยานมาอยู่ข้างกายผู้เป็นนายอย่างรวดเร็ว หลิวเทียนหยางคว้าด้ามกระบี่เสวียนอวี่ไว้ ร่างถูกแรงเฉื่อยดึงลอยขึ้นไปกลางเวหา
เมื่อครู่หลี่ซิงเฉินซัดกระบี่แทงทะลวงผ่านหน้าอก ในยามที่ความรู้สึกแห่งความตายเอ่อล้นขึ้นมา ในใจของหลิวเทียนหยางก็พลันบังเกิดความหยั่งรู้กระจ่างแจ้งขึ้นมาสายหนึ่ง
อู๋จี๋
ทว่าน่าเสียดาย ในช่วงเวลาอันสั้นก่อนสิ้นใจ หลิวเทียนหยางยังไม่อาจหยั่งรู้ได้อย่างถ่องแท้ แม้ร่างจะอยู่กลางอากาศและยังคงมีความหยั่งรู้ต่อเพลงกระบี่อู๋จี๋อยู่บ้าง แต่หลิวเทียนหยางกลับคล้ายยังมิได้ตระหนักรู้จนกระจ่างแจ้ง เมื่อตวัดกระบี่ออกไป จึงเทียบมิได้แม้แต่หนึ่งในสิบของกระบี่นั้นของหลิงชวน
หลี่ซิงเฉินส่ายหน้าเบา ๆ สะบัดกระบี่ออกไปคราหนึ่งอย่างแผ่วเบา เพลงกระบี่อู๋จี๋ก็แตกสลายไปอย่างสิ้นเชิง มิได้สร้างความเสียหายอันแท้จริงใด ๆ เลย
“ยังขาดชั้นเชิงไปอีกหน่อย” หลี่ซิงเฉินวิจารณ์ขึ้น ร่างของหลิวเทียนหยางร่วงตกลงมาจากกลางอากาศกระแทกพื้นอย่างแรง เขาได้แต่ยิ้มเจื่อนอย่างจนใจ สติสัมปชัญญะค่อย ๆ ดับวูบไป