0061

⬢⬢⬢

ตอนที่ 61 ร้องท้า

“องค์หญิง…ตกลงอยู่ที่ใดกันแน่ขอรับ…”

แววตาของฉื่อเหล่ยไร้ซึ่งประกายดังเช่นวันวาน สายตาเหม่อลอย ก้าวย่างแข็งทื่อ มองซ้ายแลขวา ล้วนหวังจะได้เห็นแม้เพียงเงาร่างขององค์หญิงหยวนยวน

ทว่าน่าเสียดาย บนอาณาบริเวณกว้างใหญ่เพียงนี้ กลับมองเห็นได้เพียงเงาร่างของไอ้บัดซบซ่าหลัวเท่านั้น

“ล้วนโทษแผนการบัดซบที่เจ้าคิดขึ้นมาทั้งสิ้น บัดนี้องค์หญิงหายตัวไป พวกเราออกตามหาเนิ่นนานก็ยังไร้ร่องรอย หากองค์หญิงเป็นอันตรายแม้เพียงปลายก้อย เจ้ากับข้าคงต้องตัดหัวไปพบท่านจอมมารแล้ว!” ฉื่อเหล่ยแค่นเสียงเย็น ซ่าหลัวเองก็กล้ำกลืนโทสะไว้เต็มอก ทว่าทำได้เพียงแค่นเสียงเย็นแล้วนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำใดอีก

เพราะอย่างไรผลลัพธ์นี้ก็เกิดจากเขา ยามนี้จึงจำต้องทนรับคำเยาะเย้ยถากถางของฉื่อเหล่ยไป

“ยามนี้จะทำอย่างไรดีเล่า นี่คือผลลัพธ์จากแผนการชั่วร้ายที่เจ้าคิด ยามนี้เจ้าก็ต้องคิดหาหนทางแก้ไขปัญหานี้เสีย” ฉื่อเหล่ยมองซ่าหลัวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ซ่าหลัวเองก็มีสีหน้ากลัดกลุ้ม คิ้วขมวดมุ่น

“ยังจะทำอันใดได้อีก ก็ต้องหาต่อไปน่ะสิ หากหาไม่พบจริง ๆ ก็คงต้องตัดหัวไปพบท่านจอมมาร” แม้แต่พระโพธิสัตว์ดินเผาก็ยังมีเพลิงโทสะอยู่สามส่วน นับประสาอันใดกับสิ่งมีชีวิตใต้บัญชาจอมมารที่อารมณ์ไม่ดีเป็นทุนเดิมเล่า