เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 ขอบเขตจอมเซียนก่อเรื่องระดับนักบุญเซียน
หลิวเทียนหยางถูกหลิงชวนฟันสังหารแขนทั้งสองข้างในชั่วพริบตาจนต้องถอนตัวจากการบำเพ็ญในหอคอยชิงสวรรค์สร้างวาสนา เวลานี้ยังคงกลัดกลุ้มเพราะยังหาวิธีคลี่คลายกระบวนท่าชั่วพริบตานั้นไม่ได้
ขณะเดินอย่างไร้จุดหมายอยู่ภายในสำนักศึกษาเสวียนเซิ่ง หลิวเทียนหยางมองนู่นมองนี่ สรรพสิ่งผ่านเข้าตาแต่ไม่เข้าสู่ใจ ในหัวยังคงเฝ้าครุ่นคิดถึงกระบี่ทั้งสองเล่มนั้นของหลิงชวนอยู่ตลอด
กระบี่หนึ่งผ่าขาดแขน กระบี่หนึ่งฟันสังหารศีรษะ
“สู้ได้ดี!”
ขณะที่หลิวเทียนหยางกำลังครุ่นคิด เสียงหนึ่งที่ดังกังวานยิ่งและแฝงด้วยความตื่นเต้นก็ดังแว่วมา ขัดจังหวะห้วงความคิดของหลิวเทียนหยางจนหมดสิ้น
“ตัวบัดซบอะไรกัน” หลิวเทียนหยางพึมพำพลางมองตามเสียงไป ก็พบว่าที่แท้ดังมาจากนอกประตูสำนักศึกษา
“เหตุใดถึงรู้สึกเหมือนมีคนอยู่มากมายนัก” หลิวเทียนหยางพึมพำพลางก้าวเข้าไปใกล้ ทันใดนั้น ปราณมารสายหนึ่งก็พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า หลิวเทียนหยางสัมผัสได้ถึงปราณอำมหิตอันเข้มข้นในนั้น เสวียนอวี่ที่ซ่อนอยู่ภายในร่างพลันระเบิดปราณกระบี่อันเกรี้ยวกราด คล้ายกับว่าชั่วพริบตาถัดไปจะทะลวงออกจากร่างพุ่งตรงไปสังหารเดรัจฉานเผ่ามารตนนั้นทันที