เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45 พบ宁晨อีกครั้ง
ตอนที่ 45 พบหนิงเฉินอีกครา
หลิวเทียนหยางเดินอยู่บนถนนในเมืองพันกาล ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่กล้าไปเผชิญหน้ากับหนิงเฉิน
เขาเดินผ่านป่าหยุนฮวงมาหนึ่งรอบ ตอนที่ออกจากป่าหยุนฮวงในภายหลังนั้น เขาสัมผัสได้ถึงการยกระดับพลังของตนเองอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกนั้นไม่ใช่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา หากแต่เป็นการสะสมมาทีละวันทีละคืน
“คงเป็นการสะสมมาตลอดหนึ่งปีในป่าหยุนฮวง จึงได้ผลตอบแทนเช่นนี้กระมัง” หลิวเทียนหยางกำหมัดขวาแน่น แล้วคลายออก ในยามนี้เขาคือผู้แข็งแกร่งทงเสวียนแปดตำหนักแล้ว
การตายของหมาป่าอสูรเหล่านั้นในแต่ละครั้งมิใช่จุดจบง่าย ๆ ทุกครั้งที่หมาป่าอสูรตาย ตามสัดส่วนของจำนวนและคุณภาพของมัน จะแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานสะสมไว้ในร่างกายของหลิวเทียนหยาง จวบจนถึงวินาทีที่เขาออกจากป่าหยุนฮวง พลังงานทั้งหมดจึงจะกลายเป็นพลังของเขาอย่างสมบูรณ์
จากห้าตำหนักทะยานขึ้นสู่แปดตำหนัก การก้าวกระโดดเช่นนี้เอ่ยได้เพียงสองคำคือความเร็วดุจเทพ แต่หลิวเทียนหยางกลับรู้สึกว่าการฝ่าทะลุในครั้งนี้ค่อนข้างช้าไปสักหน่อย
หนึ่งปี จากห้าตำหนักถึงแปดตำหนัก ก็น่าจะนับเป็นอัจฉริยะเยาว์วัยแล้วกระมัง
หลิวเทียนหยางคิดในใจเงียบ ๆ แต่หารู้ไม่ว่า ในหมู่สิ่งมีชีวิตของเผ่าโบราณทั้งหลายนั้น อายุสิบสี่ปีสามารถบรรลุยุทธ์แท้ของเผ่ามนุษย์ก็นับว่าดีแล้ว ทะลวงลี้ลับก็นับว่ามีพรสวรรค์ล้นเหลือ ส่วนผู้ที่มีตบะแปดตำหนักเช่นเขานั้น หายากดั่งขนนกหงส์และเขาเลียงผา? นั่นล้วนพูดเกินจริง!