0044

⬢⬢⬢

ตอนที่ 44 การบำเพ็ญในป่าหยุนฮวง

เมื่อหลิวเทียนหยางรักษาบาดแผลที่ขาจนหายดี เวลาก็ผ่านพ้นไปครึ่งชั่วยามแล้ว

ตำแหน่งที่แน่ชัดของหมาป่าอสูรตัวนั้นไม่ชัดเจนอีกต่อไป ไม่อาจจับสัมผัสปราณของมันได้ อีกทั้งผืนป่าแห่งหยุนฮวงนี้ยังมีหมอกควันสลัวราง ช่างไม่อาจกวาดสายตามองไกลพันลี้ได้จริง ๆ

“ถือว่ามันดวงดี แถบนี้ข้าเพิ่งเคยมาเป็นครั้งแรก ไม่คุ้นเคย มิเช่นนั้นจะต้องพลิกแผ่นดินที่นี่ให้ราบคาบเป็นแน่” หลิวเทียนหยางเอ่ยอย่างขุ่นเคือง

ป่าลึกหยุนฮวง กล่าวกันว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถย่างกรายเข้าไปถึงส่วนลึกได้อย่างปลอดภัย

จุดประสงค์ที่หลิวเทียนหยางมายังที่แห่งนี้ ก็เพื่อจะเดินย่ำไปตามสถานที่ทั้งปวงในโลกใบนี้ที่ว่ากันว่ายากลำบากสักครา ไปเปิดหูเปิดตาดูแดนเหนือจรดใต้ของหล้า

“เมื่อเดินย่ำป่าลึกแห่งหยุนฮวงนี้จนทั่วแล้ว หนหน้าก็เป็นอาทิตย์อัสดงยามเย็นของเผ่าเทพแล้ว” หลิวเทียนหยางมองดูแผนที่ในมือ นี่คือแผนที่ซึ่งครอบคลุมสถานที่แทบทั้งหมดในโลกใบนี้ ทำขึ้นจากหนังแกะ หมึกด้านบนมีพลังแท้ผสมผสาน น้ำมิอาจซึมผ่าน ไฟมิอาจเผาทำลาย สามารถเก็บรักษาได้นานถึงพันปีเลยทีเดียว

บนแผนที่นี้ ใช้หมึกสีแดงทำเครื่องหมายระบุสถานที่ไว้หลายแห่ง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีป่าลึกหยุนฮวงของเผ่าเซียน

ไม่แน่ชัดว่าเป็นเพราะสาเหตุใดกันแน่ ทว่าหลิวเทียนหยางสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของที่แห่งนี้ และเขาก็ต้องการจะบุกตะลุยสถานที่อันไม่ธรรมดานี้พอดี