เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40 การเปลี่ยนแปลงกะทันหัน
“เฮ้ย! เจ้าจะทำอะไร ปล่อยมือนะ!” หลิวเทียนหยางมองดูหนิงเฉินที่ใบหน้าแดงก่ำ ภายในใจพลันรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ มารดามันเถอะ แต่ก่อนสายตาที่แม่นี่มองเขาแทบอยากจะฆ่าให้ตาย ทว่ายามนี้...
ไฉนสายตานี้ถึงได้หวานเยิ้มเพียงนี้เล่า...
หลิวเทียนหยางรู้สึกใจคอไม่ดี ลางสังหรณ์ว่าเรื่องใหญ่ไม่สู้ดีพลันผุดขึ้นในอก เพิ่งคิดจะสะบัดมือของหนิงเฉินออก ทว่ากลับถูกนางคว้ามือเอาไว้หมับ พร้อมกับกระชากเขาเข้าไปหานางตามแรง
“เฮ้ย!” หลิวเทียนหยางร้องลั่น คาดไม่ถึงว่าเวลานี้แม่นี่จะมีเรี่ยวแรงมหาศาลปานนี้
“เจ้า...เจ้าทำไม่ได้นะ...” น้ำเสียงที่หนิงเฉินเอ่ยออกมามีเสน่ห์ยั่วยวนยิ่งนัก ทว่ายังพอได้ยินว่านางยังมีสติอยู่บ้าง รู้ดีว่าตนเองตกอยู่ในสถานการณ์เช่นไร จึงเอ่ยเตือนหลิวเทียนหยางว่าห้ามทำเรื่องพรรค์นั้น
ทว่ากลับเป็นเพราะแรงดึงนี้เอง ทำให้หลิวเทียนหยางควบคุมตัวเองไม่อยู่ เผลอสูดควันสีแดงเข้าไปคำใหญ่
“แย่แล้ว!” หลิวเทียนหยางรู้สึกถึงความฉิบหาย น่าเสียดายที่ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาไม่อาจมีปฏิกิริยาตอบสนองที่ได้ผลเลย ย่อมเป็นเพราะเขาไม่เคยมีประสบการณ์ถูกวางยาปลุกกำหนัดมาก่อน!
“เจ้าทำข้าซวยแท้ ๆ เชียว!” หลิวเทียนหยางโอดครวญ สติเริ่มเลือนราง ร่างกายร้อนรุ่มดั่งเปลวเพลิง