เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 38 สุสานราชันเซียนเปิดออก
หลิวเทียนหยางมองดูบุรุษที่อยู่เบื้องหน้าห่างไปไม่ถึงสิบก้าว
“ท่านเจ้าเมืองช่างล้อเล่นเก่งจริง ๆ ขอรับ” หลิวเทียนหยางกุมขมับยิ้มเจื่อน “แม้ข้าจะรู้ว่าตนเองมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เป็นอัจฉริยะฟ้าประทาน ทว่าเมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิก็ถูกยอดผู้แข็งแกร่งสูงสุดไม่กี่คนเหล่านั้นสะกดสังหารไปนานแล้ว จะเป็นข้าไปได้อย่างไรกัน”
แม้คำพูดนี้หลิวเทียนหยางจะเอ่ยออกมาตามจริง ทว่าฮั่วเชียนซานกลับไม่เชื่อ
“แต่ไฉนข่าวที่ข้าได้รับมา กลับเป็นเมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิได้รับเพลิงภูตผีของภูตมารอมตะไปในสภาพทารก แล้วยังมีชีวิตรอดมาได้อย่างแข็งแรงสมบูรณ์เล่า” ฮั่วเชียนซานกล่าวจบ สายตาก็จ้องเขม็งไปยังหลิวเทียนหยาง
หลิวเทียนหยางไม่รู้ข่าวคราวที่แน่ชัดของเมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิ สีหน้าที่แสดงออกมาจึงเป็นความตกตะลึงอย่างแท้จริง คราวนี้จึงถึงคราวที่ฮั่วเชียนซานต้องกังขาบ้างแล้ว
หรือว่าเจ้าหนูนี่จะไม่ใช่เมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิจริง ๆ?
ทว่าพรสวรรค์เช่นนี้ แม้แต่กู่เซิ่งไท่เชียนและเซวียนอี้กู่เซิ่งแห่งเผ่ามนุษย์ก็ยังไม่เคยมี อายุเพียงสิบสามสิบสี่ปีก็สามารถบรรลุถึงทงเสวียนห้าตำหนัก นี่มันปีศาจประหลาดอันใดกัน?
หากให้เวลาเขาอีกสักนิด ย่อมต้องเป็นขอบเขตอริยะแน่แท้ อย่างต่ำที่สุดก็เป็นอริยะระดับกู่เซิ่ง!