0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 เมืองเตี่ยนซิง

หลิวเทียนหยางที่พำนักอยู่ในเทือกเขาดับเซียนหลายวันได้กลับมายังเมืองของเผ่าเซียนอีกครา

ครั้งนี้เขากลับมิได้เลือกเมืองพันกาล หากแต่เป็นเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งรอบนอกเมืองพันกาล

สาเหตุหลักเพราะสิ่งมีชีวิตเผ่าเซียนในเมืองพันกาลมีมากเกินไป หลิวเทียนหยางยังเกรงว่าตนเองจะถูกออกประกาศจับทั่วทั้งเมืองในเมืองพันกาล จึงมาดูลาดเลาเมืองเล็กโดยรอบก่อนว่ามีสภาพเช่นไร เพื่อความสะดวกในการเคลื่อนไหวขั้นต่อไปของเขา

“ช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ข้าคงต้องเอาชีวิตรอดในอาณาเขตของเผ่าเซียนไปก่อน อย่างไรก็ต้องบำเพ็ญจนถึงทงเสวียนเก้าตำหนักให้ได้ถึงจะจากไป มิเช่นนั้นการมาเผ่าเซียนครานี้ก็เสียเที่ยวแล้ว” หลิวเทียนหยางพึมพำในปากพลางค่อย ๆ ร่อนกายลงสู่พื้น

ทงเสวียนห้าตำหนัก ปริมาณการกักเก็บพลังแท้บรรลุถึงจำนวนอันน่าตระหนกแล้ว แม้การใช้วิชาเหินเวหายังคงยากลำบากอยู่บ้าง ทว่าดีกว่าสถานการณ์เมื่อครั้งทงเสวียนหนึ่งตำหนักชั้นฟ้าที่สองมากนัก

เมืองเล็ก ๆ รอบนอกเมืองพันกาลแห่งนี้มีนามว่าเมืองเตี่ยนซิง

กล่าวกันว่าเจ้าเมืองเป็นยอดฝีมือขอบเขตกึ่งเซียนจวินผู้หนึ่ง

กึ่งเซียนราชัน ย่อมเทียบเท่ากับตัวตนที่ก้าวเท้าข้างหนึ่งเข้าสู่ขอบเขตเขตแดนธรรมของเผ่ามนุษย์