0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว

หลิวเทียนหยางกระอักโลหิตออกมาคำโต ในชั่วพริบตาก่อนที่จะหมดสติไป เขาแลเห็นบุรุษผู้เจิดจ้าราวกับดวงตะวันสวรรค์กำลังเดินตรงเข้ามา ทว่าความวิงเวียนอย่างรุนแรงทำให้เขาไม่อาจขยับเขยื้อนได้ ก่อนจะหลับตาลงในท้ายที่สุด ก็เห็นบุรุษผู้นั้นยื่นมือมาทางตน

“ท่านเจ้าเมือง!”

ด้านหน้าจวน องครักษ์สามคนที่ยังคงมีสติพากันประสานมือคารวะ เอ่ยเรียกบุรุษผู้เปรียบประดุจดวงตะวันอันสว่างไสวด้วยความเคารพ

บุรุษผู้แผ่ประกายแสงไร้ที่สิ้นสุดรอบกายผู้นี้ แท้จริงแล้วคือเจ้าเมืองแห่งเมืองพันกาล และในขณะเดียวกันก็เป็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิเซียน

เขาโบกมือส่งสัญญาณให้องครักษ์ทั้งสามลุกขึ้น จากนั้นเดินมาตรงหน้าจิ้งเสวียน นิ้วมือเรียวยาวแผ่กลิ่นอายที่เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตอันเอ่อล้น กลิ่นอายเหล่านั้นหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของจิ้งเสวียนจนหมดสิ้น เพียงชั่วครู่ ลมหายใจของจิ้งเสวียนก็กลับคืนสู่สภาวะปกติ ชีพจรและจังหวะหัวใจเต้นแรงมีพลังดังเดิม

“เขาบาดเจ็บสาหัสเกินไป พวกเจ้านำเขากลับไปพักผ่อนให้ดี ช่วงสองสามวันนี้อย่าเพิ่งให้เขามาเฝ้าประตูจวน” สุรเสียงของท่านเจ้าเมืองประดุจลอยมาจากเก้าชั้นฟ้า แม้จะเลือนราง ทว่ากลับก้องกังวานอยู่ข้างหู

องครักษ์ทั้งสามน้อมรับคำสั่ง แบกจิ้งเสวียนกลับเข้าไปในจวนเจ้าเมือง หน้าประตูจวนทั้งหมดจึงหลงเหลือเพียงท่านเจ้าเมืองผู้นี้กับหลิวเทียนหยางที่หมดสติไปแล้ว