0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 สยบเสวียนอวี่

เมื่อวิชาฝึกกายจบลง หลิวเทียนหยางก็บอกให้โจวข่ายเก็บมารยาทเหล่านั้นไปในเวลาเดียวกัน

“ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้าสักเรื่อง ข้าอยากดูเสียหน่อยว่าใจคอเจ้าจะกว้างขวางเพียงใด” หลิวเทียนหยางยิ้มพลางเอ่ยกับโจวข่าย

ทันทีที่โจวข่ายเห็นสีหน้ายิ้มแย้มของหลิวเทียนหยางก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติอย่างรุนแรง ทว่ามิอาจปฏิเสธได้ ทำได้เพียงฝืนยิ้มเอ่ยถามว่า “เรื่องอันใดหรือ”

“ข้าต้องพายอดดวงใจของเจ้าไปสักหน่อย บนตัวนางมีสิ่งที่ข้าต้องการ” สีหน้าจริงจังอย่างกะทันหันของหลิวเทียนหยางทำให้โจวข่ายสะท้าน ในใจหาได้มีความไม่พอใจที่ฉู่เสี่ยวเจียวต้องตามหลิวเทียนหยางไปแม้แต่น้อย...

หลิวเทียนหยางกล่าวจบก็ผละจากที่เดิม มุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของฉู่เสี่ยวเจียว หาได้สนใจโจวข่ายต่อ ปล่อยให้โจวข่ายยืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น

“ศิษย์พี่หญิง สวัสดี ข้าคิดว่าคืนนี้ท่านต้องไปกับข้าสักรอบ” หลิวเทียนหยางเปิดฉากตรงประเด็น ท่าทางสนิทสนมคุ้นเคยยิ่งนัก

ฉู่เสี่ยวเจียวได้ยินดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้น เมื่อเผชิญหน้ากับวาจาไร้มารยาทของเจ้าเด็กเมื่อวานซืนผู้นี้ นางหาได้โกรธเคืองไม่ เอ่ยถามว่า “คิดจะพาสตรีคนหนึ่งออกไป อย่างน้อยก็ต้องให้เหตุผลบ้างกระมัง”

หลิวเทียนหยางยิ้มร่าพลางขยับเข้าไปใกล้ กระซิบเสียงเบาว่า “ข้ารู้สึกได้ถึงกลิ่นอายโลหิตของเผ่ามารบนตัวท่าน...”