0033

⬢⬢⬢

ตอนที่ 33 ออกจากสำนักศึกษาเซิ่งอวี่

หลังจากหลิวเทียนหยางเก็บเสวียนอวี่ไปแล้ว เขาก็ผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ สีหน้าไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย

ส่วนหลี่เจิ้งและชิวหย่วนซานเดินก้าวขึ้นมาข้างหน้า ยิ้มพลางกล่าวว่า “นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเจ้าหนูอย่างเจ้าจะเป็นพวกสัตว์ประหลาด ปราณอำมหิตหนักหน่วงถึงขั้นที่แม้แต่ข้ากับหลี่เจิ้งยังไม่กล้าเข้าใกล้กระบี่โบราณ กลับถูกเจ้าหนูขอบเขตทงเสวียนเช่นเจ้าสยบลงได้เช่นนี้”

หลิวเทียนหยางส่ายหน้า “แม้ข้าจะได้รับการยอมรับจากเสวียนอวี่แล้ว ทว่ายังมีปัญหาอีกมากมายที่ยังสะสางไม่เสร็จขอรับ”

หลี่เจิ้งและชิวหย่วนซานชะงักไป ถามขึ้นว่า “ยังมีเรื่องอันใดยังจัดการไม่เรียบร้อยอีกรึ”

“ข้าได้รับการยอมรับจากจิตกระบี่เสวียนอวี่ ทว่ามารที่มันเคยสังหารนั้นมีมากเกินไปจริง ๆ ปราณอำมหิตทั่วร่างตีกลับอย่างรุนแรง มันไม่อาจยื้อได้นานแล้ว บัดนี้ข้ากลายเป็นเจ้านายของมัน จึงได้ดูดซับปราณอำมหิตเหล่านี้เอาไว้ทั้งหมดขอรับ”

หลี่เจิ้งและชิวหย่วนซานสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ “เจ้าถึงกับดูดซับปราณอำมหิตเหล่านั้นไปทั้งหมด เจ้าไม่กลัวร่วงหล่นกลายเป็นมารหรอกรึ”

หลิวเทียนหยางมีสีหน้ากลัดกลุ้มเล็กน้อย กล่าวว่า “ข้าย่อมกลัวร่วงหล่นเป็นมารอยู่แล้วขอรับ แต่ข้าทนดูไม่ได้ยิ่งกว่าหากกระบี่ที่ดีปานนี้จะถูกปราณอำมหิตทำลายไป ยิ่งไปกว่านั้นมันยังเป็นผู้มีคุณูปการที่เคยสังหารมาร ข้าจึงยินดีที่จะดูดซับปราณอำมหิตเหล่านี้เพื่อครอบครองเสวียนอวี่”