0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 เริ่มต้นการบำเพ็ญ

บนใบหน้าของเฉาอวิ๋นซานและหงซู่มีบาดแผลขนาดเล็กใหญ่ไม่เท่ากัน มุมปากยังคงมีคราบเลือดจาง ๆ ติดอยู่

เซวียนอี้กู่เซิ่งพาคนทั้งสองกลับมายังสำนักศึกษาเซิ่งเทียน เมื่อตามหาหลิวเทียนหยางพบแล้ว เซวียนอี้กู่เซิ่งก็แนะนำให้หลิวเทียนหยางรู้จักว่า “เทียนหยาง ผู้อำนวยการเฉากับผู้เฒ่าหงซู่ท่านนี้ ต่อไปก็คืออาจารย์ผู้ชี้แนะของเจ้าแล้ว ในการบำเพ็ญมีสิ่งใดไม่เข้าใจ ก็จงไปหาพวกเขาได้เลย วิถีการบำเพ็ญของผู้อำนวยการเจ้ากับปู่หงซู่ท่านนี้อาจผิดแผกจากอาจารย์คนเดิมของเจ้าอยู่บ้าง แต่วิถีการบำเพ็ญของพวกเขานั้นเหนือล้ำกว่าอาจารย์คนเดิมของเจ้ายิ่งนัก ต้องตั้งใจพยายามให้ดีล่ะ”

วาจาอันอ่อนโยนของเซวียนอี้กู่เซิ่งทำให้เฉาอวิ๋นซานและหงซู่ถึงกับกลอกตา ยามที่ลงมือสั่งสอนพวกเขาทั้งสองเมื่อครู่นี้หาได้เป็นเช่นนี้ไม่

“เช่นนั้นผู้น้อย ขอขอบพระคุณเซวียนอี้กู่เซิ่ง ณ ที่นี้ก่อนขอรับ” หลิวเทียนหยางประสานมือคารวะขอบคุณ เซวียนอี้กู่เซิ่งชะงักไปเล็กน้อย “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าคือกู่เซิ่ง”

“ข้าสามารถสัมผัสปราณของผู้อื่นได้แต่กำเนิด ไม่ว่าจะแข็งแกร่งหรืออ่อนโทรม ล้วนรู้ได้โดยสังเขปว่าผู้ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าตนอยู่ในขอบเขตใดกันแน่…”