เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จู้ชิงหลิงกลับมายังที่พักในจวนเจ้าพนักงานทะเบียน เปลี่ยนชุดหัวหน้ามือปราบที่เปรอะเปื้อนฝุ่นจากการเดินทาง บนเตียงมีเสื้อผ้าแพรเนื้อนุ่มที่เตรียมไว้ล่วงหน้าและรีดจนเรียบด้วยเตารีดอย่างประณีต อาผูอุ่นสำรับกับข้าวไว้บนเตาแล้ว ทั้งยังเหลือโจ๊กข้าวร้อน ๆ ไว้หนึ่งชาม
จู้ชิงหลิงตักกับข้าวใส่โต๊ะไม้เพียงลำพัง แล้วก้มหน้ากินอย่างตะกละตะกลามใต้แสงเทียน เพิ่งกินไปได้สองคำ หู่จื่อก็รีบร้อนเข้ามา ยังไม่ทันเดินถึงโต๊ะก็เอ่ยว่า “หัวหน้า ท่านหลี่เชิญท่านไปที่โถงใหญ่สักครู่”
ดูก็รู้ว่าเขาลัดมาจากโถงด้านหน้าผ่านทางเล็กในป่าไผ่ หมวกใบเล็กบนศีรษะถูกกิ่งไผ่เกี่ยวจนเอียงกระเท่เร่ ประกอบกับดวงตาดุเบิกกว้าง เห็นได้ชัดว่าเกิดเรื่องสำคัญขึ้น
จู้ชิงหลิงลุกขึ้นทันที คว้าซาลาเปาสองลูกติดมือไปด้วย “หู่จื่อ งานครั้งนี้เรียกตัวเร่งด่วน คืนนี้อาจกลับมาไม่ได้ เจ้าเอาไว้กินระหว่างทาง”