เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เจ้าบอกว่าเครื่องประดับในเรือนของเจ้าไม่เกี่ยวข้องกับอนุภรรยารองเลย เรื่องนี้เป็นความจริง เจ้าไม่ได้โกหก เครื่องประดับที่เจ้าขโมยมาจากหลิวจื้อเหล่านี้ บางส่วนเป็นของฟ่านอิ๋งหรู ส่วนที่เหลือซึ่งราคาไม่สูงนัก เป็นเครื่องประดับของชุนเซียง”
หลี่ฉุยชะงักไปครู่หนึ่ง “นี่จะเป็นเครื่องประดับของชุนเซียงได้อย่างไร?”
ผู้พิพากษาคดีหลี่ลูบเครา หลิวจื้อมีความสัมพันธ์ลับ ๆ กับฟ่านอิ๋งหรูอย่างชัดเจน แล้วเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องอะไรกับชุนเซียงอีก?
จู้ชิงหลิงกล่าวว่า “เกี่ยวข้องตรงที่ชุนเซียงถูกหลิวจื้อชักจูง จึงลอบสืบข่าวความเคลื่อนไหวของคุณชายสี่ฟ่าน หากชุนเซียงไม่หลงเชื่อว่าหลิวจื้อเป็นบัณฑิตเจ้าสำราญ นางก็คงไม่ร่วมมือกับพวกเจ้าจากภายใน”
ผู้พิพากษาคดีหลี่กล่าวแทรกขึ้นว่า “ดังนั้นคุณชายสี่ฟ่านจึงพบเห็นความสัมพันธ์ชู้สาวของพวกเจ้าเข้า จนถูกนำพาไปสู่เคราะห์สังหาร พวกเจ้าฉวยโอกาสจากนิสัยชอบเล่นซนของเด็ก ออกอุบายล่อลวงเขาให้เดินเข้าสู่กับดักของพวกเจ้า ตอนแรกที่ขุนนางผู้นี้สอบถามคดีความ คำให้การที่หลิวจื้อเป็นผู้บอกก็ทำให้ขุนนางผู้นี้สับสนจนจับต้นชนปลายไม่ถูก”