146 - บทที่ 146 หากหนึ่งไม่พอ ก็จงใช้สอง

บทที่ 146 หากหนึ่งไม่พอ ก็จงใช้สอง

-----------------------------------------

แสงอาทิตย์สาดส่องจนแสบตา ม่านตาของหมาป่ามารเงาจันทราหดตัวลงฉับพลัน

ในวินาทีนั้นเอง มันถึงได้ตระหนักว่าผู้ที่กำลังต้านทานฝูงสัตว์อสูรอยู่ไม่ใช่ทหารแห่งหัวเซี่ยที่ประจำการอยู่ในเมืองซิงคง

แต่กลับเป็นเพียงลู่หย่วนคนเดียวเท่านั้น!

ภายใต้การบัญชาการของซื่อจวิน ภัยพิบัติแห่งโลหะ เหล่าหุ่นเชิดอาถรรพ์นับหมื่นตนดูราวกับกองทัพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างโชกโชน

พวกมันสลับกระบวนทัพอย่างคล่องแคล่ว ก่อตัวเป็นวงล้อมหลายชั้นเพื่อกัดกินเหล่าสัตว์ร้าย

ทุกท่วงท่าล้วนลื่นไหลไร้ที่ติ!

เมื่อเผชิญกับการบัญชาการของซื่อจวิน เหล่าอสูรระดับเหนือมนุษย์ก็ไม่อาจหาช่องโหว่เพื่อจู่โจมได้เลย

ถึงอย่างไรหุ่นเชิดอาถรรพ์ก็ยังคงเป็นเพียงทหาร แม้ว่าพวกมันจะอยู่ในระดับวิถีสวรรค์ก็ตาม