กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 147 ผู้ที่ต้องสยบยอมคือพวกเจ้าต่างหาก
-----------------------------------------
ศูนย์กลางแห่งนี้ คือส่วนประกอบสำคัญของค่ายกลป้องกัน
หากถูกทำลายลง ค่ายกลป้องกันก็จะดับสูญไปโดยสิ้นเชิง ทว่าภายนอกบังเกอร์ที่ห่อหุ้มด้วยวัสดุพิเศษ กลับมีศพกองสุมกันอยู่หลายร้อยร่าง
กงอิ่งโปซึ่งกำลังกางอาณาเขตธาตุดิน ในมือถือเพียงกระบี่เล่มเดียว สติสัมปชัญญะของเขาเริ่มเลือนรางเต็มที
โลหิตสดๆ ไหลรินตามแขน กงอิ่งโปที่เต็มไปด้วยรอยแผลจากคมกระบี่และคมมีดคำรามต่ำในลำคอ
เขาอาศัยแรงเฮือกสุดท้ายข่มขวัญเหล่าทหารกล้าแห่งราชวงศ์ต้าซุ่นให้ถอยร่นไปอีกครั้ง!
“เป็นอย่างไร... ถึงกับไม่มีความกล้าที่จะบุกเข้ามาแล้วหรือ?”
กงอิ่งโปถ่มเลือดปนน้ำลายออกมาพลางแสยะยิ้มเยาะเย้ย
เขาคือผู้บำเพ็ญเพียรระดับอาณาเขตขั้นสี่ดาวที่คอยปกป้องเมืองซิงคงมานานหลายปี