เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 488 วาจาสั่นสะเทือนสี่ทิศ
อาจารย์เมิ่งบอกแปดอักษรวันเดือนปีและยามเกิด ผมจึงหรี่ตาลงเล็กน้อย ผ่านไปครู่หนึ่งก็ลืมตาขึ้นแล้วกล่าว “ดวงชะตาของคุณเรียบง่ายธรรมดายิ่งนัก”
อาจารย์เมิ่งถาม “ที่ว่าเรียบง่ายธรรมดานี่หมายถึงอย่างไร”
“ถึงวัยเรียนก็ได้เรียน ถึงวัยทำงานก็ได้ทำงาน ถึงวัยแต่งงานก็ได้แต่งงาน เป็นไปตามลำดับขั้นตอน ชีวิตไม่มีคลื่นลมพลิกผันครั้งใหญ่”
อาจารย์เมิ่งยิ้มขึ้นมา รู้สึกว่าฝีมือของผมก็งั้น ๆ เพราะชีวิตของคนส่วนใหญ่ก็ล้วนเป็นเช่นนี้จริง ๆ
ผมกล่าวต่อ “อย่างเช่นคุณเข้าเรียนประถมตอนอายุ 7 ขวบ จบมัธยมปลายตอนอายุ 16 ปี เรียนซ้ำอีกหนึ่งปีจึงสอบติดมหาวิทยาลัย...”
“เดี๋ยวก่อน คุณบอกว่าผมเรียนซ้ำไปหนึ่งปีงั้นหรือ”
“อืม” ผมไม่เอ่ยเกินเลยไปแม้แต่คำเดียว
“ทำไมคุณถึงรู้ว่าผมเรียนซ้ำหนึ่งปี”
“ปีที่คุณอายุ 16 นั้นดวงจรประจำปีไม่เกื้อหนุน ต่อให้ผลการเรียนดีก็สอบไม่ติด”