เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 รับการปฏิบัติสุดพิเศษ
ทะเลสาบธารบุปผานับเป็นแนวเขตเมืองทางตอนเหนือของซ่างโจวแล้ว เมื่อขับพ้นเขตที่พักอาศัยออกมาได้ราวสามสี่ลี้ ก็เข้าสู่ชนบทอย่างแท้จริง บนถนนหลวงมีป้ายผ้าขึงลอยเด่น เขียนไว้ว่า “เป่ยเยวอันงดงาม ดินแดนแห่งเม็ดบัว”
อ้อ ที่แท้ตำบลเป่ยเยวก็คือแถบนี้นี่เอง
เลียบไปตามถนนสายใหญ่ได้หกเจ็ดลี้ เลี้ยวขวาเข้าสู่ทุ่งราบ ผืนดินเขียวขจีสุดสายตา เวลานี้ดอกโหยวไช่ผลิบานดั่งดรุณีวัยแรกแย้มสิบหกสิบเจ็ดปี กลีบดอกตูมเต่งพร้อมจะแย้มบาน
“ดูสิ ตึกสี่ชั้นข้างหน้านั่นคือร้านอาหารแล้ว”
ไม่ถึงสามนาทีก็เลี้ยวซ้าย มีสระน้ำขนาดใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ริมสระเป็นลานกว้างซึ่งมีรถจอดอยู่แน่นขนัด เส้าเจี๋ยหาที่ว่างแล้วเทียบรถจอด ทั้งสามคนลงจากรถ หน้าประตูใหญ่ของร้านอาหารมีผู้คนเข้าออกไม่ขาดสาย เห็นได้ชัดว่าลูกค้าหมุนเวียนเปลี่ยนโต๊ะกันถี่มาก
ผู้อาวุโสฟางรับโทรศัพท์สายหนึ่ง หลังจากขานรับอืม ๆ ไปไม่กี่คำก็วางสาย แล้วหันมาพูดกับพวกเราว่า “อาจารย์เมิ่งจองห้องส่วนตัวไว้แล้ว ห้อง 301 พวกเราขึ้นไปก่อน เดี๋ยวเขาก็มา”