เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 480 บังเอิญพบจิ่งป๋อเซิน ในที่สุดก็ได้ข่าวคราวของหลานซิน
เมื่อคืนดื่มสุรามากไปหน่อย วันนี้จึงนอนตื่นสาย ตื่นขึ้นมาก็เก้าโมงกว่าแล้ว พอถามพี่สะใภ้กุ้ยฮวา เธอก็บอกว่าเสี่ยวหลินขับรถไปศูนย์ฝึกอบรมแล้ว
ฉันลงไปชั้นล่าง เห็นท่านแม่กำลังปักครอสติชอยู่ เธอจึงลุกขึ้นมาต้มบะหมี่ให้ฉัน หลังจากกินเสร็จ ฉันก็เตรียมตัวจะไปหาคุณฟาง เพื่อทำเบาะนั่งให้สือโถว
เสี่ยวหลินขับรถออกไปแล้ว ฉันจึงตัดสินใจจะไปซื้อจักรยานสักคัน
ในหมู่บ้านมักจะมีคนปั่นจักรยานออกกำลังกาย รถแบบนั้นแพงมาก ส่วนฉันขอแค่ซื้อคันธรรมดา ๆ สักคันก็พอ
ฉันเดินไปยังถนนการค้า พอเดินเข้าปากทางก็เห็นร้านขายจักรยานโดยเฉพาะร้านหนึ่ง เดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์แล้วร้องตะโกน “เถ้าแก่เนี้ย อยู่ไหม”
ผ่านไปพักใหญ่ถึงมีคนยืดตัวตรงขึ้นมาจากด้านหลังเคาน์เตอร์
ตอนที่เขายืนตัวตรงขึ้นมา เขาก็ชะงักไป ฉันเองก็ชะงักไปเช่นกัน
“อาจารย์ว่าน”
“จิ่งป๋อเซิน”