กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 481 ฉันพอจะช่วยเธอได้ไหม
“สวัสดี คุณฟาง” ฉันยกหินเดินเข้าไปในร้านของเขา
เขาลุกขึ้นยืน ยิ้มพลางกล่าว “ไปสรรหาของดีอะไรมาอีกล่ะ”
ฉันวางหินลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเล็ก เขาเดินเข้ามาสำรวจดูหัวจดท้าย จากนั้นก็เงยหน้ามองฉัน “ไม่โดดเด่นเท่าก้อนคราวก่อน ลวดลายค่อนข้างสะเปะสะปะไปหน่อย”
ฉันยิ้มกล่าว “พอตั้งชื่อให้มัน ลวดลายนี้ก็จะน่าสนใจขึ้นมาทันที”
เขาขมวดคิ้วถาม “จะตั้งชื่อว่าอะไรล่ะ”
“คุณดูสิ ลวดลายระเกะระกะพวกนี้ ดูคล้ายกับสายฟ้าที่ฟาดเปรี้ยงยามอสนีวสันต์ไหม”
คุณฟางใช้มือลูบเช็ดเส้นสีขาวเหล่านั้น บางเส้นก็เหมือนอักษร “ปา” บางเส้นเหมือนอักษร “เหริน” บางเส้นก็เหมือนตัว “N” เฉียงขึ้น เงยหน้าขึ้นกล่าว
“จริงด้วย แถมยังกระจายออกไปรอบทิศทาง”