เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 479 ลำน้ำขุนเขาร่วมลมฝน ซานหงไยเคยหวั่นเสือสาง
ฉันจอดรถที่ตลาดสินค้าเกษตรแล้วพูดกับเสี่ยวหลิน “เธอไปซูเปอร์มาร์เก็ตซื้อผลไม้สดสักหน่อยนะ”
เธอรับกุญแจแล้วขับรถออกไป ฉันเดินไปยังพื้นที่ขายสัตว์ปีกมีชีวิต แล้วบอกกับเถ้าแก่เนี้ย
“เอาไก่ตัวผู้ตัวเมียอย่างละตัว ซื้อสองตัว เอาเลือดไก่ด้วย ส่วนเครื่องในช่วยล้างให้สะอาดหน่อย”
เถ้าแก่เนี้ยลากเสียงยาว “ได้เลย—”
ฉันเดินไปด้านข้าง พลันคิดว่าสู้ชวนเถียนเต๋อฮั่นมาด้วยไม่ได้ เขาคุ้นเคยกับสถานการณ์ ย่อมทำความเข้าใจรายละเอียดได้ดีกว่า ฉันจึงกดโทรศัพท์หาเขา
“ฮัลโหล เลขาธิการพรรค ตอนค่ำผมอยากเชิญคุณมากินข้าวที่บ้าน เพราะประธานเฉินกับประธานเซียวจะมาทั้งคู่ คุณมาช่วยต้อนรับถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด หนึ่งคือทุกคนคุ้นเคยกัน สองคือคุณพูดจาเก่ง สามคือคุณดื่มเก่ง”
“ถ้าดื่มเหล้า แล้วใครจะช่วยฉันขับรถ”
“ที่บ้านผมมีคนขับรถตั้งหลายคน”
เขาหัวเราะ “ตระกูลใหญ่ผู้มีอันจะกิน ฉันก็ไม่รู้ตำแหน่งที่อยู่ด้วยสิ”