กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
อวี๋เซี่ยวจอมทรมาน
สีหน้าของจอร์จดูย่ำแย่ถึงขีดสุด กำลังจะพูดอะไรสักอย่าง ตะกละที่กำลังขุดฐานรากอยู่ไม่ไกลก็ตะโกนลั่นขึ้นมา “ไอ้จอร์จมันชอบแอบนินทาเธอลับหลังนะ!”
อวี๋เซี่ยว “เหรอ?”
จอร์จ “!!!”
จอร์จเดือดดาลหมุนกายหันขวับ “แกพูดเหลวไหล!”
พูดจบเขาก็หันไปมองอวี๋เซี่ยว “ฉันสาบานได้เลยนะ ตั้งแต่คราวก่อนที่เธอออกจากเซนต์เอลิซาเบธไป ฉันไม่เคยนินทาเธอเลยสักคำ”
อวี๋เซี่ยวหันไปมองตะกละ ตะกละก็พูดว่า “มันพูดก่อนที่เธอจะมาเซนต์เอลิซาเบธคราวก่อนนู่น มันร่วมหัวกับกู่ซู่แล้วก็โลลิต้านินทาเธอตั้งเยอะแยะ แถมยังบอกว่าจะฆ่าเธอ แล้วแบ่งเนื้อเธอกินกันด้วย โลลิต้าจะกินลิ้นเธอ กู่ซู่จะกินหัวใจเธอ ส่วนจอร์จจะกินสมองเธอ...”
จอร์จ “...”
“เฮอะ ๆ” อวี๋เซี่ยวจ้องจอร์จพลางยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง
จอร์จหลังเย็นวาบหนังหัวชาดิก อวี๋เซี่ยวเดินเข้าไปตบบ่าเขาเบา ๆ แล้วพูดว่า “วางใจเถอะ ความสัมพันธ์ของพวกเราสองคนไม่มีใครเสี้ยมให้แตกกันได้หรอก คำพูดของตะกละน่ะฉันไม่เก็บมาใส่ใจสักนิด”