กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
แผนกอายุรศาสตร์หัวใจ 1
เสียงนั้นทำเอาหนังศีรษะของอวี๋เซี่ยวชาหนึบไปหมด
ตอนแรกเธอนึกว่าเป็นผี แต่พอคิดอีกที เธอไม่เคยได้ยินเสียงนี้มาก่อน ถ้าเป็นผีจริงก็คงเป็นผีแปลกหน้า ผีที่มีตำแหน่งประจำในโรงพยาบาลแห่งนี้ คงไม่ว่างมากถึงขั้นแย่งมือถือจากผีสาวที่ร้องเพลงมาแกล้งเธอหรอกมั้ง?
ถ้าอย่างนั้น นี่เป็นคนจริงๆ หรือ? เป็นรุ่นพี่จากโรงพยาบาลแห่งที่หนึ่ง?
“เอ่อ สวัสดีค่ะ” อวี๋เซี่ยวพูดอย่างมีมารยาท “ฉันเป็นผู้ป่วยของโรงพยาบาลที่หก ฉันเป็นคนให้เอ่อ... ผีสาวส่งข้าวไปขอเบอร์พวกคุณมาเองค่ะ”
อีกฝ่ายดูจะอยากรู้เรื่องอวี๋เซี่ยวไม่น้อย “โรงพยาบาลที่หกตั้งมานานแค่ไหนแล้ว?”
“ยังไม่ถึงปีเลยค่ะ” อวี๋เซี่ยวตอบ
“เด็กสมัยนี้เก่งกันจังนะ” อีกฝ่ายพูด “เข้าโรงพยาบาลยังไม่ถึงปีก็สั่งผีทำงานแทนได้แล้ว”
“เฮอะ ๆ... โชคดีน่ะค่ะ” อวี๋เซี่ยวถ่อมตัวไปที ทีแรกเธอคิดว่าพวกรุ่นพี่ต้องรีบเข้าเรื่องสำคัญก่อนแน่ๆ
เพราะคนปกติที่อยู่ดีๆ ก็มีคนมาส่งข้าวถึงบ้านแล้วขอเบอร์โทร โดยอ้างว่ามีรุ่นน้องอยากติดต่อด้วย ปฏิกิริยาแรกของเขาก็น่าจะอยากรู้ว่ารุ่นน้องคนนั้นขอเบอร์ไปทำไม