แผนกอายุรกรรมโรคหัวใจ 2

แผนกอายุรกรรมโรคหัวใจ 2

จิตใจที่สับสนและดิ้นรนอย่างหนักทำให้จ้าวหลานเริ่มหายใจกระชั้น เธอหอบหายใจแรงแล้วพูดออกมาด้วยความเคียดแค้น “ฆ่า! ฉันจะฆ่ามัน!”

พอพูดจบ หัวสมองเธอก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะ และในแวบนั้น ลึกๆ เธอกลับรู้สึกเสียใจขึ้นมา

ไม่นาน ตัวหนังสือบนป้ายก็เริ่มเปลี่ยนไป จากตัวอักษรสีดำกลายเป็นสีแดงฉาน

[ตอบผิด คุณจะถูกลงโทษ]

จ้าวหลานก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง จากนั้นก็รู้สึกถึงความหนาวเหน็บเสียดแทงกระดูก เธอรีบควักยันต์คุ้มกายออกมาถือไว้ในมือหลายแผ่น แต่ยันต์กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย แล้วความหนาวเหน็บนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว

พอตั้งสติได้ จ้าวหลานก็คิดในใจว่า นี่น่ะหรือบทลงโทษ? ถ้ามีแค่นี้ มันจะไม่ง่ายเกินไปหน่อยเหรอ?

ขณะที่คิดอยู่นั้น จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่ามือซ้ายแปลกไป เธอไม่รู้สึกถึงมือซ้ายเลย จ้าวหลานใจสะดุ้งวาบ รีบก้มลงมองมือซ้ายทันที มือซ้ายห้อยอยู่ข้างลำตัวโดยไร้ความรู้สึก หรือว่าบทลงโทษคือการเสียมือไปข้างหนึ่ง?

ด้วยความหวาดกลัว จ้าวหลานจึงกระชากมือซ้ายยกขึ้นมา แล้วเธอก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพบว่า มือซ้ายข้างนี้ไม่ใช่มือของเธออีกต่อไปแล้ว

หากพูดให้ถูกต้องคือ มือซ้ายของเธอเปลี่ยนไปมาก ภายใต้แสงไฟสลัวสีส้ม ข้อมือซ้ายที่โผล่ออกมาจากแขนเสื้อดูอวบหนาและขาวซีด เป็นความขาวซีดเหมือนท่อนแขนที่แช่อยู่ในน้ำยาฟอร์มาลินมานานนับปี