โทรหารุ่นพี่

โทรหารุ่นพี่

ฝันร้ายยืนอยู่หน้าประตู พอได้ยินเสียงฝีเท้าข้างในวิ่งใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาก็เม้มปาก ยิ้มมุมปากขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

แกร๊ก!

ประตูเปิดออก ร่างหนึ่งยืนย้อนแสงอยู่ตรงหน้าเขา

ฝันร้ายเงยหน้ามองด้วยความคาดหวัง ก่อนที่แววตาจะหม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว เพราะคนที่ยืนขวางประตูอยู่นั้น บังภาพในห้องผู้ป่วยเสียมิดชิด

“ฝันร้าย!” บินไปเตียงคนอื่นอ้าแขนออกด้วยความตื่นเต้น แล้วโผเข้ากอดเต็มแรง แต่ก็คว้าได้แค่อากาศ...

ลูกแมวสีเหลืองอ่อนตัวหนึ่งมุดผ่านช่องว่างเข้าไปในห้องผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว

พวกอวี๋เซี่ยวทั้งสามคนกำลังชะเง้อคอมองออกไปด้านนอก เสียดายที่พี่เตียงยืนขวางประตูไว้จนพวกเธอแทบมองไม่เห็นอะไร ทันใดนั้น เงาร่างปราดเปรียวร่างหนึ่งก็มุดผ่านข้างเท้าของพี่เตียงเข้ามา แล้วพุ่งตรงมายังเท้าของอวี๋เซี่ยว เจ้าตัวเล็กเงยหน้าขึ้น เบิกตากลมโตจ้องมองอวี๋เซี่ยวตาไม่กะพริบ

“นาย...” อวี๋เซี่ยวรู้สึกบอกไม่ถูก “ไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม?”

ฝันร้ายส่ายหน้าเบา ๆ แววตาเป็นประกายวูบไหว “ไม่เป็นอะไรแล้วครับ”