กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ผลการลงโทษ
พอกลับออกมาจากดันเจี้ยน อวี๋เซี่ยวก็มองเห็นโบยบินสู่เตียงคนอื่นยืนอยู่ริมหน้าต่างทันที
แล้วเธอก็ได้ยินเสียงแปลกใจของโจวเสี่ยวเจินดังขึ้น “คนล่ะ คนอื่นหายไปไหนกันหมด”
อวี๋เซี่ยวมองไปรอบๆ เห็นแค่จ้าวหลานกับโจวเสี่ยวเจิน คนอื่นๆ หายไปหมดแล้ว
“เชี่ยเอ๊ย” อวี๋เซี่ยวไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน “คนหายไปไหนกันหมดเนี่ย”
ถึงเรื่องนี้จะดูน่าตกใจ แต่จ้าวหลานก็ยังตั้งสติได้เร็วที่สุด เธอเอ่ยเตือนว่า “ลองโทรหาดูไหม”
อวี๋เซี่ยวรีบโทรหาอวี๋ฉิงหล่างทันที ไม่นานปลายสายก็รับ น้ำเสียงของอวี๋ฉิงหล่างดูหงุดหงิดมาก “มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมฉันถึงกลับมาอยู่ที่ห้องผู้ป่วยของตัวเองในโรงพยาบาลแห่งที่สองได้ล่ะ”
“...” อวี๋เซี่ยวพูดไม่ออกไปวูบหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจโล่งอก “ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”
อวี๋ฉิงหล่างบอก “แต่ฉันยังไม่อยากกลับมานี่!”
“ไม่เป็นไรหรอก...” อวี๋เซี่ยวปลอบ “ฝันร้ายไม่ได้อยู่ที่ห้องผู้ป่วยฉันแล้ว เธอจะอยู่ที่ไหนก็ไม่ต่างกันหรอก”