เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ความลับของโรงพยาบาล
ในห้องผู้ป่วยเงียบกริบลงทันตา ทุกคนหันไปมองอวี๋เซี่ยวอีกครั้ง อวี๋เซี่ยวอ้าปากค้าง ในใจคิดว่าเร็วชะมัด มาถึงไวขนาดนี้เลยเหรอ
“ไอ้หมาบ้าเอ๊ย” อวี๋ฉิงหล่างเหลือบตามองบินสู่เตียงคนอื่น “ซัดมันอีกรอบไหม”
บินสู่เตียงคนอื่นไม่ได้พูดอะไร แต่เขาก้าวขาข้างหนึ่งไปข้างหน้าก้าวหนึ่ง
แต่อวี๋เซี่ยวคิดว่าการตีหมาไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเรื่องนี้เลย เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตะโกนบอกออกไปนอกประตูว่า “จะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
จากนั้นเธอก็เปิดตู้ แล้วรื้อชุดทำงานของตัวเองออกมา
อวี๋ฉิงหล่างเห็นอวี๋เซี่ยวหยิบชุดสีดำเดินเข้าห้องน้ำไปก็ไม่เข้าใจอย่างแรง “นี่เธอยังมีกะจิตกะใจจะเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกเหรอ ห่วงสวยขนาดนี้เลย?”
จ้าวหลาน “...”
โจวเสี่ยวเจิน “...”
สองคนนั้นรู้ดีว่านี่คือชุดทำงานในฐานะหัวหน้าทีมตรวจสอบของอวี๋เซี่ยว แต่คนอื่นไม่รู้นี่นา ทว่าพวกเธอก็เปิดเผยฐานะของอวี๋เซี่ยวไม่ได้ จึงได้แต่เงียบปากไป