กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เมืองโบราณต้องพิษ 1
สมองของอวี๋เซี่ยวยังอื้ออึงไปหมด เธอยังอยากจะถามอะไรต่ออีกหน่อย แต่อธิบดีกลับบิดขี้เกียจแล้วพูดพลางยิ้มว่า “วันนี้คุยกันแค่นี้แหละ เธอกลับไปได้แล้ว”
อวี๋เซี่ยว “เดี๋ยวก่อน...”
“ว่างไฉ” อธิบดีส่งเสียงเรียก
สุนัขสามหัวดันประตูเดินเข้ามา อธิบดียกมือขึ้นข้างหนึ่ง “ไปส่งหัวหน้ากลุ่มหูหนวกออกไป”
สุนัขสามหัวก้าวสี่ขาเดินมาข้างกายอวี๋เซี่ยว พลางจ้องมองเธอตาเขม็ง อวี๋เซี่ยวทั้งว้าวุ่นใจและหงุดหงิด มีสิทธิ์อะไรนึกจะลากตัวเธอมาก็ลากมา พอนึกจะให้ไปก็ไล่ไปดื้อๆ แบบนี้
“คำถามสุดท้าย” อวี๋เซี่ยวหันไปมองอธิบดี “ทำไมถึงเลือกบอกความจริงกับฉันวันนี้”
อธิบดีนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “เธอได้แตะต้องความลับระดับแก่นแท้ที่สุดของโรงพยาบาลแล้ว ถึงเวลาที่เธอต้องเลือกเสียที”
พูดจบเขาก็ผายมือเชื้อเชิญ อวี๋เซี่ยวเดินไปถึงหน้าประตู พลันหันกลับมา “ท่านไม่กลัวฉันเอาความลับของโรงพยาบาลไปบอกคนอื่นเหรอ”
อธิบดีเลิกคิ้วขึ้นแล้วพูดว่า “ฉันจำได้ว่าไม่เคยพูดนะ ว่าผู้มีสิทธิ์ได้รับการคัดเลือกของฉันมีแค่เธอคนเดียวน่ะ”